دانلود فیلم و سریال با زیرنویس چسبیده ..:: MiraMovie.org ::.. ..:: ZedMovie.com ::..
‫به یه مکزیکی بگی «تند»، ‫یعنی داری با آتیش بازی می‌کنی.
‫ولی تند؟
‫آره. ‫می‌دونید، با همین روش به اینجا رسیدم.
‫به این لحظه.
‫من، بی‌سوادترین و موفق‌ترین مردی‌ام ‫که به عمرتون می‌بینید.
‫در این مدت بیشتر از یه بار ‫غرورم رو توی ظرف نقره‌ای گذاشتم و سِرو کردم.
‫با سری بالا، توی آشپزخونه‌ها،
‫مرغ‌داری‌ها، تعمیرگاه‌ها جون کندم ‫تا بتونم یه پول ناچیزی در بیارم.
‫تا این‌که به اینجا رسیدم.
‫ببینید، من آدمی‌ام ‫که کمک کرد تا دنیا
‫محبوب‌ترین خوراکی ‫که به عمرش دیده رو درست کنه.
‫بفرمایید، خانم.
‫نه، این احمق رو نمیگم.
‫آره، همین مرد خوش‌تیپ و خوش‌قیافه،
‫که شبیه شان کانری ‫که غرقِ شکلات مامان‌بزرگشه؟
‫منم. آقای ریچارد مونتانیز بی‌همتا.
‫اما من همیشه با کله‌گنده‌ها ‫سر یه میز ننشسته بودم. نه.
‫از کفِ کف شروع کردم.
‫منظورم از پایین‌ترین نقطه‌ست. ‫توی تاکستانِ گاستی کالیفرنیا.
‫آره، همین بچهٔ شیطون.
‫راستش، یکی از نه بچهٔ شیطون.
‫خب دههٔ ۶۰ بود. ما هم مکزیکی هستیم. ‫معلومه بابا و مامانم به یکی دو تا بسنده نمی‌کنن.
‫می‌دونید، توی ذهنـم، ‫من خوش‌شانس‌ترین بچهٔ دنیا بودم
‫با زمین بازی بزرگ‌تر از دیزنی‌لند.
‫بلند شو! ‫چرا بازی می‌کنی؟
‫اینو پر کن.
‫کاری به کارش نداشته باش. ‫اون بچه‌ست.
‫غیر این‌که زمین بازی من ‫اردوگاهِ کار بقیه بود.
‫با همدیگه زندگی می‌کردیم. ‫با همدیگه کار می‌کردیم.
‫و با همدیگه زنده می‌موندیم.
‫و وقتی ده ساله‌ام شد، ‫تمام داراییـم توی زندگی...
‫اسمِ مونتانیز.
‫اگه بتونی نشون بدی ‫یه مونتانیز چه کاری از دستش برمیاد...
‫اونوقت نمی‌تونن بهت بگن ‫بالای چشمت ابروئه.
‫هیچ‌وقت فراموش نکن.
‫چشم، بابابزرگ.
‫من یه مونتانیز هستم!
‫آره، درسته.
‫وقت شامه.
‫ولش کن، ریچی.
‫وقتی درستش کنم، ‫اسمشو می‌ذاریم بتمن.
‫بابام...
‫واچو مونتانیز، به مخفف بوراچو، ‫چون اون...
‫ریچارد. ریچارد.
‫چرا به وسیله‌های من دست می‌زنی؟
‫ولش کن، ‫اون کاری نکرده.
‫مدرسه هم دست‌کمی نداشت.
‫تا زمانی که با جودی آشنا شدم.
‫اینطور بگیم که ما دو تا بچه ‫تفاهم زیادی داشتیم.
‫سلام.
‫ناهارته؟
‫آره.
‫ولی دوست داشتم ساندویچ بلونی ‫یا... یا شکلات بود.
‫من بوریتو آوردم.
‫می‌خوری؟
‫اوغ! اون چیه؟ ‫حالم بد شد.
‫بوریتویِ لوبیاست.
‫ها! فهمیدم. ‫لوبیا واسه مکزیکی کثیف.
‫بریم بچه‌ها.
‫من و جودی می‌دونستیم ‫با رنگ پوست قهوه‌ای‌مون با همه فرق داشتیم.
‫حالت خوبه؟
‫پس تصمیم گرفتیم ‫همیشه کنار هم باشیم.
‫لعنت به بوریتو و قلدرها.
‫مامان...
‫تو رو خدا واسم ساندویچ بلونی درست کن!
‫ساندویچ بلونی چیه؟
‫هیچ‌کس واست ‫ساندویچ بلونی درست نمی‌کنه.
‫نمی‌خوام با بقیه فرق داشته باشم.
‫بگیر.
‫یکی برای تو...
‫و یکی برای اون احمقی ‫که بوریتو دوست نداره.
‫هی. مکزیکی رو ببینید. ها.
‫- داره دوباره اونو می‌خوره. حالم بد شد. نگاه کنید. ‫- انگار از سنگ دستشویی اومده بیرون.
‫اوغ، الانه بالا بیارم.
‫خدای من!
‫خیلی خوشمزه‌ست!
‫خوشمزه‌ست.
‫می‌خوری؟
‫اوغ، من عمرا بخورم!
‫تو بخور.
‫بهت میگم بخور.
‫- هی، خیلی خوشمزه‌ست. ‫- من می‌خوام. یکی بده.
‫اول من. ‫این یکی رو بده من.
‫بیست و پنج سنت.
‫بریم.
‫و به همین راحتی، ‫شدم تیغ‌زنِ بوریتویِ دبستان گاستی.
‫تابه‌حال چیزی به اسم ‫«عرضه و تقاضا» شنیدید؟
‫وای! من یکی می‌خوام.
‫دوستان، رستوران تاکوبل ‫بوریتو رو به دنیا معرفی نکرد.
‫من و مامانـم معرفی کردیم.
‫خب، حداقل برای من این حس رو داشت.
‫دیگه اجازه نمی‌دادم یه روز دیگه بگذره ‫و جودی ناهاری که دوست نداره رو بخوره.
‫جودِ عزیزم شکلات می‌خواست، ‫و قرار بود گیرش بیاد.
‫به‌نفعته پولشو داشته باشی.
‫از کجا دزدیدی، پسر؟
‫این وضعیت می‌تونست ‫به این سمت پیش بره.
‫خدای من، آقا!
‫از روزنامه‌فروشی ‫این پول رو درآوردم.
‫کار مشکوکی نکردم. ‫فقط یه بچه می‌خواد دلِ یه دختر رو ببره.
‫خب، این شهروند جوون خوشتیپ رو ببین، نه؟
‫- وای! ‫- ها؟
‫برو سراغ دختره، پسر جان.
‫و می‌دونی چیه؟ ‫این شکلات‌ها هم من مجانی بهت میدم.
‫اوه.
‫بچهٔ خوش‌قیافه‌ای بود.
‫- آره، باهوش هم بود. ‫- آره.
‫اما من بچهٔ سفیدپوست نبودم.
‫قهوه‌ای بودم.
‫سوار شو.
‫و وقتی دنیا مثل خلافکار‌ها باهات رفتار کنه، ‫آخرش خلافکار میشی.
‫آره! سبکِ لباس پوشیدن ‫خلافکارهای مکزیکی دههٔ ۷۰ این‌جوری بود.
‫خوشتیپم‌ها!
‫قبل این‌که شروع کنید ‫به متلک انداختن
‫«که چرا مکزیکی‌ها همیشه خلافکار میشن،» ‫بی‌خیال بشید.
‫چون اینو از خودم درنیوردم. ‫با پوست و خونم تجربه‌اش کردم.
‫می‌دونید، اون زمان،
‫پلیس اعتقاد داشت ‫که اگه اسمت گونزالز یا مارتینزه
‫حق داره تو خیابون ‫تو رو به بادِ کتک بگیره.
‫شهروند آمریکایی بودن یعنی نامرئی بودی ‫ولی بازم کتکتو می‌خوردی.
‫و اگه شانس میوردی ‫پلیس کتکت نمی‌زد،
‫سوار کشتیت می‌کردن و می‌فرستادنت جنگ ‫تا مثل پشه بمیری.
‫من فقط تلاش می‌کردم زنده بمونم.
‫و جودی؟
‫اونم داشت زنده می‌موند.
زنده موندن خوراکمون بود
دست تو دست هم
‫جنبش چیکانو مثمر ثمر بود،
‫اما من توجه نمی‌کردم.
‫باید سر کارِ خانوادگی می‌رفتم.
‫می‌دونید، رفیق‌هام تنها خانواده‌ای بودن ‫که می‌دونستم، متوجه هستید؟
‫همیشه هوای همدیگه رو داشتیم.
‫هی، هی، هی، هی، هی، هی!
‫مرد منو هل نده!
‫بزنش، جودی!
‫کسب و کار خوب بود.
‫و زندگی‌مو رو دور بود.
‫ولی بی‌توجهی به زندگی نعمتیـه ‫تا این‌که یکی‌تون از خواب جهل بیدار میشه.
‫ریچ، باید عوض بشی.
‫- برای خودمون و برای بچه. ‫- چی میگی؟
‫- ماشین جدیدمون رو نگاه کن. ‫- آره، دقیقا!
‫این ماشین از کجا اومده؟
‫ریچ، اگه توی ماشین دزدی نشستم، ‫قسم می‌خورم...
‫بابتش بیعانه دادم.
‫شوخی می‌کنی؟
‫چرا همیشهٔ خدا منو حرص میدی؟
‫منو نگاه کن، پسر جان.
‫تو بی‌ارزش نیستی، ریچارد. ‫می‌شنوی؟
‫تو احمق نیستی.
‫بین گوش‌هات مغز داری، ‫نه بین سیبیل مسخره‌ات.
‫تو مثل بابات نیستی، ‫ولی اگه تغییر نکنی کُپ اون میشی.
‫اگه به خودت نیای، ‫یا میفتی گوشهٔ زندان یا تو یه وجب خاک.
‫نمی‌تونیم از دستت بدیم، ریچ.
‫و به‌نظرم قادر به کار بهتری هستی.
‫رفیق، معجزه‌ست ‫که اشد مجازاتو در نظر نگرفت.
‫هی، هی، ریچی! ریچی!
‫رفیق!
‫آماده‌ای بریم؟
‫بریم، رفیق!
‫بزن بریم!
‫می‌دونید، ‫زندگی یعنی تصمیم‌گیری.
‫تصمیم‌های بزرگ.
‫زمانش رسیده بود ‫تا چیز بهتری رو انتخاب کنم.
‫ولی بهتر بودن ‫همیشه به معنی راحت‌تر بودن نیست.
‫نمی‌تونیم درستش کنیم. ‫وقت نداریم.
‫گیر کرده.
‫این سیمه پوسیده. ‫یعنی چی؟
‫جونم، عشقم. ‫گرسنه‌ات شده؟
‫مامان. ‫مامان، نگاه کن.
‫می‌دونم، عزیزم. ‫می‌دونم.
‫بگیر. بجو.
‫باید عجله کنی، عزیزم. ‫دیرمون میشه‌ها.
‫آره، آره.
‫- چی... ‫- تفش کن.
‫- پاتو بیار بالا. ‫- فکر کنم درستش کردم.
‫خیلی‌خب، فکر کنم درستش کردم.
‫خیلی‌خب، برو. ‫برو اتاق نشیمن منتظر باش.
‫آره، مکزیکی‌ها بلدن!
‫درستش کردم.
‫عزیزم، صدای خیلی بدی داد.
‫بد؟ نه. ‫نه، یخچال‌مون داره چرت می‌زنه.
‫- هر چی غذا داریم خراب میشه. یه کاری کن. ‫- غذاها هیچیش نمیشه.
‫چیکار کنیم؟
‫- کِی وقت می‌کنیم درستش کنیم؟ ‫- هی.
‫- پول یه یخچال دیگه رو نداریم. ‫- منو نگاه کن.
‫- چیکار کنیم؟ ‫- نفس بکش.
‫سه.
‫دو.
‫یک.
‫- نفس بکش. ‫- نفس بکش.
‫امروز یه نفر «بله» میگه.
‫آره.
‫از پسش برمیام.
‫و این کار رو کردم.
‫جودی واسم یه رزومهٔ باکلاس درست کرد. ‫ببخشید. رفیق. حالت چطوره؟
‫چون کی میاد به همچین چیز فرانسوی‌ای نه بگه؟
‫- کار نداریم، داداش. ‫- بلدم چمن بزنم.
‫سبزه‌ها رو کوتاه کنم. ‫وسایل رو تمیز کنم.
‫- هر کاری لازم باشه انجام میدم. ‫- شرمنده، رفیق. نیرو نیاز ندارم.
‫این شمارهٔ منه. ‫اگه نیرو لازم داشتی بهم زنگ بزن.
‫ببخشید. ‫احیانا نمی‌دونید کجا استخدامی دارن؟
‫بابا و بابابزرگم کارگر مزرعه بودن.
‫منم وقتی بچه بودم کمک‌شون می‌کردم، ‫خـ... خیلی خوب یادمه.
‫اگه فقط رزومهٔ منو بگیرید.
‫- تورتیلای خونگی؟ ‫- نه، ممنون.
‫- سلام، تورتیلای خونگی؟ ‫- نه، ممنون.
‫این رزومهٔ منه.
‫و حاضرم هر کاری انجام بدم. ‫ظرف می‌شورم. هر کاری باشه.
‫امیدوار نباش.
‫- بفرمایید. ممنون. ‫- من ممنونم.
‫- سلام، تورتیلا می‌خواید؟ ‫- مزاحمم نشو.
‫یه عده میگن زندان جوانان. ‫من میگم کمپ تابستونی.
‫کی به آدم دیپلمه نیاز داره ‫تا چند تا آشغال رو جمع کنه؟ درست میگم؟
‫استخدام نداریم.
‫تو شبیه آدمی نیستی ‫که ذره‌ای خلاقیت داشته باشه.
‫مگه آدم خلاق چه شکلیه؟
‫هی، هی، هی! ‫هی! اون ماشین منه.
‫این کار رو نکن! ‫باید به اموال مردم احترام بذاری، لعنتی!
‫هی، هی، هی!
‫- فهمیدی؟ ‫- به بچهٔ من دست نزن!
‫حق نداری باهاش اینطوری حرف بزنی.
‫خدای من! شما زن‌های مکزیکی ‫مثل کارخونه جوجه‌کشی این فراری‌ها رو می‌زایید.
‫- چی گفتی؟ ‫- هی! هی! به بچهٔ من دست زدی؟
‫- ولش کن، ریچ. ‫- منظورت چیه ولش کنم؟
‫آره، ول کن! پلیس میاد ‫و حسابی به ضررمونه.
‫مامان؟
‫فراری چیه؟
‫چیزی نیست، عزیزم. ‫تو کار اشتباهی نکردی.
‫خیلی‌خب.
‫می‌دونم.
‫باید بالاخره بریم داخل، عزیزم.
‫واقعا دلم نمی‌خواد.
‫بچه‌ها باید غذا بخورن.
‫- خونه غذا داریم. ‫- نه، نداریم.
‫یخچال خراب شده. ‫سر کار نمیریم.
‫فکر می‌کنی خودم نمی‌دونم؟
‫با پولِ فروش تورتیلا نمیشه قبض پرداخت کرد، ‫و بچه‌هامون کفش نیاز دارن.
‫به کمک احتیاج داریم.
‫لطفا تو خود بریز، ‫و بیا بریم خونهٔ واچو.
‫پنیر نداره.
‫به‌نظر خوشمزه میاد.
‫خواهرت نمی‌تونه توی فروشگاه ‫شیفت‌های بیشتری واست جور کنه؟
‫سعی کرد مامان، ‫اما شیفت دیگه‌ای نیست.
‫می‌دونی چیه؟
‫وظیفهٔ تو نیست ‫که نون بیاری سر سفرهٔ خانواده‌ات.
‫وظیفهٔ این مرده.
‫تو چت شده، ها؟
‫اجازه میدی زنت انقدر کار کنه.
‫اگه انجیل خونده باشی، می‌فهمی وظیفهٔ مرده ‫تا خانواده‌اش رو تامین کنه.
‫درست شنیدین. ‫خدا.
‫واچو پنج سال پیش نجات پیدا کرد.
‫نوشیدنی و اعتیاد ‫جاش رو به دین و مذهب داد.
‫باید برای بچه‌هات الگو باشی. ‫درست نمیگم، عزیزم؟
‫امروز دنبال کار بود، ‫مگه نه عزیزم؟
‫آره. جفتمون. ‫اصلا هیچ شغلی نیست.
‫کار هست. ‫همیشه کار هست.
‫مشکل اینجاست، وقتی تو رو می‌بینن ‫یه خلافکار به‌درد نخور به چشم‌شون میاد.
‫- اوهوم. ‫- اگه زندگی‌تو وقف خدا کنی،
‫می‌بینی چقدر سریع ‫به کمکت میاد، عزیزم.
‫خب، آخرین‌باری که نگاه کردم، ‫عیسی هم مثل من تنها بود.
‫و کارهای زیادی انجام داده بود.
‫می‌خوای شوهر و پدر خوبی باشی یا نه، عوضی؟
‫اینو روشن کن و دعا کن. کمک می‌کنه.
‫ولش کن، کُنچا. ‫شمع می‌خوای چیکار؟
‫- با شمع و دعا کار اون درست نمیشه. ‫- خیلی‌خب، واچو.
‫خودش باید خودشو درست کنه.
‫ممنون. کُنچا. با این وضع، ‫حاضرم ایمان‌مو روی هرچیزی بذارم.
‫چطوره این شمع مسخره رو کنار بذاری ‫و یه‌کم به من ایمان داشته باشی، ها؟
‫ریچ، جدی میگی؟
‫حس کردم هیچ چاره‌ای ندارم.
‫باید برمی‌گشتم ‫به کاری که بلد بودم.
‫و اگه می‌خواستم دوباره جنس بفروشم، ‫باید می‌رفتم سراغ بچه‌های قدیم.
‫به‌به. ‫چه‌خبر، رفیق؟
‫- چه‌خبر؟ ‫-خفنمون اومده.
‫بالاخره برگشتی کار کنی، آره؟
‫بستگی داره.
‫جدا؟
‫ای‌وای، ریچارد برگشته؟
‫- چه خبر؟ وای. ‫- هواتو دارم، رفیق.
‫نگاه کنید.
‫این رفیق‌مون می‌تونه به نهنگ ‫هم آب فروشه، بچه‌ها.
‫خفن‌ترین ساقیِ خیابونه، رفیق.
‫نه.
‫ریچارد مشکلی نداره.
‫هر محله یه برادر بزرگ داره.
‫رئیس اصلی.
‫آدمی که ادارهٔ محل زیر دست اونه.
‫اون تونی رومرو بود.
‫گوش کن، تونی، ‫می‌دونم دارم چیکار می‌کنم.
‫نه، نمی‌دونی. ‫چون بچه داری.
‫مجبور نیستی چیزی بفروشی.
‫رفیق، اگه می‌خواد جنس بفروشه، ‫بذار بفروشه.
‫آره، رفیق، ‫ما که تو کارخونه‌های باکلاس
‫با مزایا و کلاه بهداشتی کار نمی‌کنیم.
‫کارخونهٔ فریتو.
‫- تو فریتولی کار می‌کنی؟ ‫- آره.
‫خب که چی؟
‫- خب، یه شغل واسم پیدا کن. ‫- ای احمق.
‫چی؟
‫این احمق مکزیکی گنده‌بگ رو استخدام کردن.
‫چرا منو استخدام نکنن؟
‫از دست این بابا.
‫واقعا می‌خوای این‌کار رو کنی، رفیق؟ ها؟
‫یه بلایی سرت بیارم ‫تا بلبل‌زبونی نکنی، کثافت.
‫تونی، من فقط کار می‌خوام، رفیق.
‫برو درخواست بده.
‫کی جلوتو گرفته؟
‫ازم تعریف کن، همین.
‫خودتم گفتی، من بچه دارم.
‫ببینم می‌تونم چیکار کنم.
‫حرفِ اون پیرمرده دم مغازه ‫رو فراموش کن، عزیزم.
‫می‌دونی که بچهٔ خوبی هستی، درسته؟
‫آره، می‌دونم.
‫بیا نگاه کنیم.
‫دستتو دراز کن.
‫این؟
‫مثل همدیگه‌ایم.
‫اگه من آدم خوبی‌ام، ‫یعنی تو هم خوب هستی.
‫اهمیت نداره بقیه چی میگن.
‫فهمیدی؟
‫میشه تلویزیون نگاه کنیم، بابا؟
‫آره، عزیزم.
‫این‌که آدم‌های فقیر همیشه دربارهٔ خدا ‫حرف می‌زنن پشتش دلیل داره.
‫چون وقتی آه در بساط نداشته باشی،
‫کسی که بهتون قول همه‌چی داده ‫به نظرتون خیلی خوب و شریفه.
‫[فریتولی]
‫عذر می‌خوام. ببخشید.
‫سلام.
‫اسم من ریچارد مونتانیزه. ‫اومدم رزومه‌ام رو تحویل بدم.
‫ما رزومه تحویل نمی‌گیریم. ‫باید فرم درخواست پر کنید.
‫و قبل این‌که بپرسید، نه، ‫فرم به زبون اسپانیایی نداریم.
‫باشه، ممنون.
‫[فرم استخدام]
‫[لطفا قبل از امضا هر جمله را با دقت بخوانید]
‫این فرم درخواست منه.
‫[نام و آدرس مدارس]
‫سلام. به‌نظرتون ایرادی نداره ‫اگه فرم رو بعدا بیارم؟
‫احتمالا فکر خوبی باشه، عزیزم.
‫ممنون.
‫خودکار.
‫ببخشید.
‫عزیزم!
‫سوفیا اخراج شده.
‫چون بازم از زیر کار درمی‌رفت.
‫حدس بزن کی شیفت‌هاشو گرفته؟ ‫این دختر!
‫برای همین، غلاتِ مارک‌دار آوردم ‫تا جشن بگیریم.
‫هی، چی شده؟
‫عزیزم، «ابتکار عمل» یعنی چیه؟
‫یعنی آدمی که بدون خواستن ازش ‫مسئولیت کاری رو قبول کنه. چرا؟
‫به‌نظر من شبیه آدمی‌ام ‫که ابتکار عمل داره؟
‫چی شده؟ ‫بگو ببینم.
‫دیپلم می‌خواد.
‫داری واسه فریتولی درخواست میدی؟
‫آره، ولی باید دبیرستان رو تموم کرده باشم،
‫و به‌زور می‌تونم این فرم رو بخونم.
‫نه عزیزم، ایرادی نداره. ‫بهت کمک می‌کنم.
‫به کمک زنم احتیاج دارم ‫تا بتونم فرم پر کنم.
‫خدای من، چقدر احمقم.
‫هی! بس کن.
‫دیپلم به درک. ‫از پس این شغل برمیای؟
‫آره، فکر کنم.
‫می‌تونی؟
‫آره، می‌تونم.
‫خیلی‌خب، حدس بزن چی شده؟
‫از دبیرستان سن‌برناردینو فارغ شدی.
‫کلاس سال ۱۹۷۱.
‫جدا؟
‫با مدرک افتخار. ‫چطوره؟
‫بی‌خیال عزیزم، ‫بهتره زیاده‌روی نکنیم.
‫بی‌خیال. ‫از کجا بفهمن؟
‫خب، تونی میگه آدم خوبی هستی.
‫آره، امیدوارم.
‫تو اینو پر کردی؟
‫آره.
‫دست‌خطت مثل دخترهاست.
‫ممنون.
‫دبیرستان سن‌برناردینو، ها؟ ‫منم همونجا بودم.
‫واقعا؟
‫مدیر گریمالدی رو یادت میاد؟
‫سخت‌گیر بود. رو مخ بود.
‫آره، رفیق.
‫از مردک بدم میومد.
‫مدیر گریمالدی زن بود.
‫آره، اما اون...
‫اون مثل... مثل زنی بود ‫که شبیه مردها بود.
‫خیلی‌خب.
‫- خیلی‌خب. ‫- ببینید، آقا!
‫ببینید، من سریعم. باهوشم.
‫می... می‌دونم ‫از قیافه‌ام اینطور به‌نظر نمی‌رسه،
‫ولی بهتون قول میدم ‫میشم بهترین کارگری که استخدام کردین.
‫ببین شاید دیپلم نداشته باشم، ‫ولی دکترا رو دارم.
‫- همم؟ ‫- دکترای فقر و گرسنگی و ارادهٔ مصمم، جناب.
‫خب، احمقانه‌ست.
‫باشه.
‫راستش، اکثر مکزیکی‌های کارخونه ‫خیلی سخت کار می‌کنن.
‫کار نظافتچی داریم. ‫ولی چه اتفاق بدی می‌تونه بیفته؟ تی بشکنی؟
‫ولی نمی‌شکنم.
‫برای اولین بار تو عمرش، ‫این بابا یه شغل قانونی آدم بزرگ‌ها داشت.
‫می‌‌دونید، احمق‌ها حسودی‌شون شده بود.
‫لعنتی، خودم به خودم حسودیم میشد.
‫خیلی‌خب. سر موقع میای. ‫سر موقع میری. استثنا نداریم.
‫اینجا منطقهٔ اصلیه.
‫آرد ذرت از آون ‫میره توی اکستروژن.
‫چیپس‌ها اینجا خنک میشن. ‫حسابی روغن جمع میشه. باید پاک کنی.
‫اینجا سرخ‌کننده‌هاست.
‫هر دو روز یه بار روغنش رو عوض می‌کنی.
‫حواست باشه بیرون رو هم تمیز کنی
‫چون حسابی روغن می‌چکه ‫و زمین رو لکه می‌دونی.
‫ممکنه ازمون شکایت کنن.
‫و نمی‌خوام کار به دادگاه بکشه، فهمیدی؟
‫اینجا راهروی اصلیه.
‫لیفتراک‌هم مدام در حال رفت و آمدن، ‫پس مراقب باش.
‫دیوانه‌وار بود. ‫مثل شهر ماشین‌ها بود.
‫خیلی سنگین بود.
‫این مکزیکی بالاخره ‫جزوی از چیزی شده بود.
‫یه چیز بزرگ.
‫اینجا چیپس‌ها مرتب، وزن‌گیری، ‫و بسته‌بندی میشن.
‫زیرشون، یعنی تسمه نواری‌ها، ‫می‌خوام تمیزشون کنی.
‫هر ساعت باید این سطل‌ها رو خالی کنی.
‫سطل زبالهٔ اصلی بیرون ‫سمت سکوی بارگیریه.
‫ولی به طور کل، ‫سر راه کسی قرار نگیر.
‫مونتانیز! می‌فهمی؟
‫بله قربان!
‫بیرونِ آرد ذرت، شکایت روغن، ‫هر سطل هر ساعت خالی بشه.
‫بهترین زباله‌جمع‌کنی میشم ‫که به عمرتون دیدین.
‫خیلی‌خب، ‫مشخصه قراره کارمند عجیبی باشی.
‫خیلی‌خب، ایشون ناچوئه. ‫ناچو. ریچارد.
‫ناچو هر چی که نگفتم ‫رو بهت توضیح میده.
‫- موفق باشی. ‫- کجا کمک کنم؟
‫کارمند بسته‌بندی، ‫لطفا به طبقهٔ اول.
‫کارمند بسته‌بندی، ‫به طبقهٔ اول.
‫وای!
‫خیلی باحاله. ‫اینو دیدین؟
‫آروم باش، ریچ. آروم.
‫هی!
‫بده من. واست خیلی سنگینه، رفیق.
‫- ممنون. ممنون. ‫- خیلی‌خب.
مامان، بابا اومد خونه
خب چی شد عشقم؟ خوششون اومد ازت؟ کل روز داشتم برات دعا می‌کردم
بابا، چیتوز مجانی هم میدن؟
می‌دونی که سفیدا آب از دستشون نمی چکه تازه‌شم
خودمون اینجا غذا داریم
چی داریم غذا عشقم؟ برنج داریم با کیسدیا
همم
همه‌ش همینو می خوریم که
تو که کیسدیاهای منو دوست داری مگه نه؟
عسلم
به مردت افتخار میکنی؟ - شاید -
اول غذای مجانی بیار خونه تا ببینم چی می‌شه
.کشتی منو
عشقم همه‌ش این شمع روشنه می‌خوای خونه رو بسوزونی مگه؟
چیکار می‌کنی؟ می‌خوای اخراج بشی؟
فکر نکنم
پسر، ول کن چیه؟ مگه اینجا باد میاد؟ -
!پدرت رو درمیارم ها
- بس کن میگم - نمیکنم
‫خوش گذشت، رفیق.
‫تا حالا از دستگاه آب پرفشار استفاده نکرده بودم. ‫نمی‌دونستم اینطوری هم میشه شست.
‫می‌دونی چیه؟ به‌نظرم اگه از سرکه ‫استفاده کنیم، خیلی خوب جواب بده.
‫سر... جودی... ‫می‌دونی چیه؟
‫فکر کنم از جوش شیرین استفاده می‌کنه. ‫همینه.
‫هی!
‫بهم میگم آرد ذرت با آب قاطی میشه،
‫میره توی اون دستگاه و پووف!
‫شکل چیپس میشه؟
‫ولی چطوری؟
‫چیزه...
‫به خاطر گرما و فشاره؟
‫جای حرف زدن با من ‫نباید تی بزنی، خل و چل؟
‫رفیق، این آدم‌ها رو می‌شناسم. ‫باشه.
‫کل عمرم باهاشون سر و کله زدم.
‫آره، ریچارد! آره!
‫نه، شوخی می‌کنم.
‫شما چه فکری می‌کنید؟ ‫اولین هفتهٔ کاریم بود.
‫باید مراقب رفتار خلافم باشه.
‫آره، به‌خاطر گرما و فشاره.
‫شکل‌هاشون خوبه، بیکر؟
‫آره.
‫به این میگن سطح دما ‫یا بخشی از دستگاهه؟
‫نه رفیق. شکل‌هاشون، داداش. ‫شکل‌های چی‌توز رو میگم.
‫ایول. خیلی خفنه، نه؟
‫آخه چطوری این وسایل و ابزار ‫این شکل‌ها رو می‌سازن؟
‫مانتانیز!
‫بجنب. بیرونِ دستگاه پر گردِ پنیر شده. ‫برو پاک کن.
‫مونتانیز هستم، قربان!
‫شغل باحالی داری، داداش!
‫آره، داداش!
‫من مهندسم.
‫خودساخته.
‫خدایی؟
‫آره.
‫صبر کن!
‫کنترل کیفیت، بخش ۳۳۴.
‫مثل ابرقهرمان‌ها ‫همه دکمه‌ها رو می‌زنی.
‫این‌جوری...
‫من ریچارد هستم.
‫ریچارد مونتانیز.
‫کلارنس ک. بیکر.
‫ایول.
‫- از آشناییت خوشوقتم، داداش. ‫- اوهوم.
‫ک مخفف چیه؟
‫کاریزما.
‫باشه.
‫یه سوال دارم.
‫به‌نظرت امکان داره ‫که بتونم به...
‫رفیق، نمی‌دونم اسمش چیه.
‫طرح یا نمودار این دستگاه نگاه کنم.
‫چرا می‌خوای دربارهٔ دستگاهی ‫که من مسئولش هستم یاد بگیری، پسر؟
‫هی، هی، هی، ببخشید کلارنس.
‫نظافتچی گم شده. ‫دنبال کافه‌تریا بود.
‫- بیا بریم. ‫- داشتم باهاش حرف می‌زدم، رفیق.
‫ریچی، این‌جوری ‫با آدم‌ها حرف نزن، رفیق.
‫اینجا مثل دبیرستان می‌مونه، رفیق.
‫کارمندهای اتحادیه سعی می‌کنن ‫با نظافتچی‌ها حرف نزنن.
‫من دبیرستان نرفتم. ‫نمی‌فهمم چی میگی.
‫بی‌خیال رفیق.
‫کارگر جدید هیچی نشده گند زده؟
‫آره بابا! یه‌جوری با کلارنس حرف می‌زد ‫انگار رفیق صمیمی هستن.
‫- ناچو رو که می‌شناسی. این هکتوره. ‫- سلام.
‫- الخاندرو. ‫- حالتون چطوره؟
‫سس سالسا رو میدی؟
‫یکی بردارم؟
‫از سبزه خوشم نمیاد، داداش. ممنون.
‫- همه‌شو تموم می‌کنی. ‫- گوشت‌شون مزه نداره.
‫اگه می‌خوای اینجا دووم بیاری ‫باید یه چیزی رو بدونی.
‫اون‌ها که سر اون میز هستن، ‫مدیر کارخونه هستن.
‫آروم، با اعتماد به‌نفس.
‫خونه‌شون مرکز شهره و بیمه دارن.
‫پول دارن، نوشیدنی،
‫و هیچ دغدغه‌ای ندارن ‫چون یه شغل راحت و بی‌خطر دارن.
‫می‌رسیم به مدیرهای هماهنگی.
‫امنیت شغلی ندارن، ‫ولی همه مسئولیت‌ها به دوش‌شونه.
‫خدا لعنتش کنه!
‫عوضی‌های بیچاره بد اخلاقن چون باید...
‫به طبقه بالایی‌ها جواب پس بدن ‫که کم‌تر کار می‌کنن و حقوق بیشتری دارن.
‫و بعدش، مدیرهای دستگاه.
‫یقه آبی ولی با افتخار. ‫همه بهشون احترام می‌ذارن.
‫و کلارنس، اون بهترین‌شونه.
‫اون بابا بیشتر از همه سابقه کار داره.
‫طفلک. خیلی سخت‌کوشه.
‫باشه، اما چرا انقدر بده؟
‫چون اون بیچاره پونزده ساله ‫که می‌خواد از این میز
‫بره روی اون میز بشینه.
‫نصف اون عوضی‌ها رده بالا ‫هر چی بلدن از صدقه سری کلارنسه.
‫برای همین خوشش نمیاد ‫کسی از دستگاه‌ها ازش سوال بپرسه.
‫- دقیقا. ‫- و بعد، ما.
‫طبقه آخر هرم.
‫- خط مونتاژ، بسته‌بندی... ‫- از طرف خودت حرف بزن، رفیق.
‫ما راننده‌ها جامون اون بالاست.
‫خفه شو، آقای تر تمیز!
‫ای بابا. چیکار می‌کنی؟
‫و بعدش شما دو تا.
‫لجن‌خور. ‫نظافتچی‌ها.
‫من لجن‌خور نیستم.
‫امثال شما نمی‌تونن ‫با امثالِ کلارنس حرف بزنن.
‫چون سلسله مراتب رو زیر پا نمی‌ذاریم.
‫فهمیدی؟
‫مسئله احترامه.
‫و آدم‌هایی مثل من و تو، ‫از این فرصت‌ها گیرشون نمیاد.
‫پس خراب نکن.
‫چون من به اون زندگیم برنمی‌گردم، رفیق.
‫تو چی؟
‫باید دستگاه‌ها رو ببینی.
‫و یه دفتر کوچولو واسه خودم دارم، مامان.
‫خیلی خوبه، عزیزم.
‫دفتر، ها؟ ‫بیشتر منظورت کمده، ها؟
‫جایی که وسایل تمیزکاری‌تون رو می‌ذارید.
‫کمد نیست.
‫من و ناچو یه میز مشترک داریم. ‫تلفن و وسیله داریم.
‫بازم بن‌بسته، پسر.
‫شغله.
‫خانواده‌ام رو تامین می‌کنه.
‫باشه، ولی تا چند وقت؟
‫انقدر کله‌شق نباش.
‫تا زمانی که از درون عوض نشی،
‫پشت سر هم ‫همین اشتباه رو تکرار می‌کنی.
‫نمی‌تونی تا آخر عمر زمین بسابی
‫و پشت سر مردم رو پاک کنی.
‫نگفتم حق با واچو بود، ‫ولی بی‌راه هم نمی‌گفت.
‫دلم نمی‌خواست کل زندگیم ‫زمین تمیز کنم و تی بکشم.
‫سخت تلاش کردم ‫تا به بالا بالاها برسم.
‫و می‌دونید کی اون بالا بود؟
‫این آدم. ‫راجر انریکو.
‫اون مدیر پپسی‌کو بود، ‫که مدیر فریتولی و مدیر ما بود.
‫اون نسل پپسی ‫و چالش حدس مزه رو درست کرد
‫که تبدیل شد ‫به موفقیت بازاریابی کشور.
‫این مرد تنها کسیه که تقریبا تونسته ‫نزدیک به صد سال کوکاکولا رو از دور خارج کنه.
‫به لطف این مرد ‫پپسی سود هنگفتی کرده.
‫اگه قرار بود به بالا برسم، ‫باید از بهترین‌ها یاد می‌گرفتم.
‫و کلارنس؟ ‫کلارنس بهترین بود.
‫نمی‌تونستم مسخره‌بازی در بیارم.
‫باید خودی نشون می‌دادم. ‫شهامت نشون بدم، عزیزم.
‫کارنیتا می‌خوری یا آسادا؟
‫استیک فلنک؟
‫آسادا؟
‫آسادا.
‫خیلی‌خب، چی می‌خوای؟
‫می‌خوام بگم ‫به کارتون احترام می‌ذارم، قربان.
‫واستون احترام قائل هستم ‫که خودساخته به اینجا رسیدید.
‫مهندس شدین.
‫می‌خوام ازتون یاد بگیرم.
‫ببینید، پدرم واسم پدری نکرده،
‫اما بچه که بودم ‫بهم یاد داد چطوری وسایل رو درست کنم.
‫برای همین، ‫به دستگاه‌ها علاقه دارم.
‫وقتی یاد می‌گیرم و درست می‌کنم ‫و راه‌شون می‌ندازم، باعث میشه حس کنم...
‫نمی‌دونم. ‫حس می‌کنم آدم مفیدی‌ام.
‫شاید حتی بتونم کسی بشم.
‫کسی که به آدم‌هایی ‫که به‌ندرت می‌شناسه احترام می‌ذاره
‫و هنوز این احترام رو بدست نیوردن؟
‫چون من همچین آدمی نیستم.
‫لعنتی، ‫اگه قرار بود اینجا چیزی یاد بگیرم،
‫از همین آدم بود.
‫ولی این بابا هیچ‌جوره ‫با آدم صمیمی نمیشه.
‫باشه.
‫سس سالسا نداری؟
‫چرا.
‫- خب چیه؟ تنده؟ ‫- آره.
‫- خوبه. ‫- مراقب باش.
‫کلارنس ک. بیکر. ‫محترم و به‌شدت باهوش.
‫و اینجا رو، ‫اسم وسطش واقعا کاریزما بود.
‫خیلی‌خب. دستگاه‌تون داره می‌درخشه، ‫آقای بیکر. نظرتون چیه؟
‫دریچه رو یادت رفت.
‫چی؟
‫لعنتی.
‫دست نزن.
‫ریچی!
‫آقای بیکر. قربان!
‫داشتم پروتکل اکستروژن رو نگاه می‌کردم، ‫و به‌نظر میاد دکمه‌اش خاموش باشه.
‫- تنظیمش کنم؟ بلدم‌ها. ‫- نه، نه، نه، نه.
‫خاموش نیست.
‫همم. دوباره حتما الخاندرو ‫به دستگاهم دست زده.
‫ممنون.
‫کلارنس، به‌نظر میاد ‫بعضی چیپس‌ها زیادی پخته.
‫گرما رو تنظیم کنم؟
‫نه، قهوه‌ای‌ها جدا میشن ‫و دور ریخته میشن.
‫می‌ریزید بیرون؟
‫لعنتی.
‫آدم‌ها همیشه می‌خوان ‫قهوه‌ای‌ها رو دور بریزن.
‫مونتانیز، اینجا رو یادت رفته.
‫مراقب حرف زدنت باش، کارسون.
‫همیشه یه جا رو جا می‌ندازم.
‫هی.
‫ولش کن.
‫با من بیا.
‫اینجا بایست...
‫و گوش کن.
‫واشر ایستگاه هفت شل شده.
‫فقط باید همین‌کار رو کنم، گوش بدم.
‫می‌تونم بگم تسمه، درپوش واشر ‫کدوم دستگاه شله یا موتورش خاموشه.
‫فقط و فقط با حرف نزدن و گوش دادن.
‫نمی‌شنوم.
‫وقتی بهت آموزش بدم می‌شنوی.
‫تو هیچ‌کس نیستی، پسر.
‫ایول.
‫رسما شاگردش شدم.
‫ولی باید توی زمان خودم یاد می‌گرفتم، ‫یعنی قبل و بعد شیفتم.
‫ولی مهم نبود.
‫من آماده بودم. می‌دونستم ‫می‌تونستم بیشتر انجام بدم و بالاتر برم.
باید برم - کجا، چرا؟
شیفتت که الان شروع نمیشه
چون کلارنس گفت اگه زود برم،
نحوه‌ی کار چرخونک دستگاه رو نشونم میده - چیشو؟ -
باید یه کم تکونش بدی و بس آره، بلدم
چطور میشه؟
بس کن
‫مونتانیز، کارت تموم نشده. ‫برگرد.
‫ایول! ‫شاید این سیم سوخته.
‫نه، پوسیده.
‫می‌زنیم سر جاش.
‫- میری استراحت کنی، داداش؟ ‫- آره.
‫هواتو دارم. ‫حواسم به دستگاهت هست.
‫[کارمند برتر ماه]
‫وقتی زندگی بر وفق مرادم پیش می‌رفت،
‫اقتصاد کشور متلاشی شد.
‫اخبار شبانه ان‌بی‌سی.
‫امروز روزی بود که رونالد ریگان ‫از زمان ورودش به سیاست
‫منتظر آن بود.
‫روزی که اعلام خواهد کرد ‫که او رشدِ دولت فدرال را
‫کاهش می‌دهد.
‫رفیق، سال‌های ریاست جمهوری ریگان ‫افتضاح بود.
‫اوضاع برای ما فقیرها ‫و اقلیت‌ها وحشتناک بود.
‫تخصیص بودجه برای طرح‌های برنامه‌ریزی شده ‫برای فقیرها صورت گرفته،
‫مثل کوپن‌های غذا، بیمه، ‫و برنامه‌های استخدام.
‫همین الان دارم به سختی ‫یه سرپناه برای بچه‌هام فراهم می‌کنم.
‫و الان واسه کوپن غذا ‫خیلی پول درمیارم؟
‫توقع دارن چطور ‫خانواده‌ام رو سیر کنم؟
‫- شرکت دچار مشکل شده بود. ‫- من حتی از پس پول اجاره‌ام برنمیاد.
‫نمی‌دونستم سیاست ‫روی مردم تاثیر می‌ذاره،
‫مخصوصا آدم‌های سخت‌کوشی مثل ما.
‫مردمان لاتین نسبت به گذشته ‫بیشتر فقر رو تجربه می‌کنن
‫قبل از آن‌که ریگان ‫به صندلی قدرت بنشینه.
‫با گذشت سال‌ها،
‫اخراج و کاهش شیفت ‫از توپ کِشی و شلوار شش‌جیب محبوب‌تر شد.
‫و اینم منم، هشت سال بعد، ‫درست همون‌جای سابق.
‫اشتباه گفتم. ‫اوضاع بدتر شد.
بله، شما واجب شرایط یارانه‌ی غذایی هستین
با بچه‌هاتون بیشتر از حد نیاز هم می‌تونین کوپن غذا بالا بکشین
ببخشید، یعنی چی که بالا بکشین؟
ما جفتمون عین اسب کار می‌کنیم. جفتمون شغل داریم - بس کن مامان -
میخوایم یه جوری گلیممون رو آب بکشیم بیرون - مامان بس کن آبرومونو بردی -
میخواین از اینکه یارانه خواستیم احساس خاک‌برسری کنیم؟
‫باید چیکار کنیم؟
‫هی، هی.
‫لطفا ساکت باشید. خب؟
‫ساکت باشید! هی!
‫فریتولی اون‌قدری سفارش نمی‌گیره
‫تا کارخونهٔ اینجا ‫و بیکرزفیلد رو باز نگه داریم.
‫پس می‌خوام بی‌رحمانه صادق باشم.
‫باختن سفارشات بزرگ به بیکرزفیلد ‫به ضررمون تموم میشه.
‫اگه نتونیم ازشون جلو بزنیم، ‫کارخونهٔ ما رو تعطیل می‌کنن.
‫فهمیدید؟
‫زود باشید! ‫برگردید سر کارتون!
‫جنگ خوراکی داشت بالا می‌گرفت.
‫رقابت نزدیک بود ‫و سهم بازار داشت کم می‌شد.
‫می‌دونید، راجر انریکو مدیرعامل پپسی‌کو شد، ‫و شوخی سرش نمی‌شد.
‫اولین دستور کاری اون این بود:
‫اضافات و شیفت‌ها رو کم کنید، ‫کارخونه‌ها رو تعطیل کنید،
‫و پول رو پیدا کنید ‫تا بتونیم ادامه بدیم.
‫جلسه هیئت مدیره فریتولی ‫مثل دعوای خلافکارها توی انبار مواد بود.
‫چون بیاین واقع‌بین باشیم، رئیس‌ها همین‌جوری‌ان. ‫خلافکارهای پولدار.
‫انریکو عصبانی بود.
‫گفت: «شما اسکل‌ها به من میگین که
‫این بی‌سروپا‌های کوچولو ‫مثل نبیسکو و ایگل اسنک
‫بیشتر از ما فروش می‌کنن؟
‫اومدن تو قلمروی ما، ‫و شما احمق‌ها عین خیالتون نیست؟»
‫و این کودن گفت: ‫«نه، رئیس.
‫هنوز جنس‌های خوبی داریم.
‫چیتوز، فریتوز، دوریتوز.
‫مردم هنوز بابت اجناس کلاسیک ‫پول میدن، داداش.»
‫بعدش اون یکی بلند شد و گفت:
‫می‌دونی چیه؟
‫تا کی؟
‫چون وقت نداریم، احمق جون.»
‫چیه؟ مترجم مکزیکی می‌خواین؟ ‫باشه، الان بهتون میگم.
‫خب، فروش‌مون پایین اومده؟
‫- آره. ‫- متاسفانه.
‫- آره، اینطور به‌نظر میاد. ‫- الان آره.
‫- سلام استفانی. ‫- سلام ریچارد.
‫واسم شغل دستگاه ‫درخواست داده بودم خبری نشد؟
‫متاسفم ریچارد. ‫هنوز شغلی خالی نشده.
‫نگران نباش ‫اولین نفر می‌فهمی. بهت زنگ می‌زنم.
‫- باشه. ‫- ممنون.
‫شیفتِ همه در حال کم شدن بود.
‫اهمیت نداشت بالا یا پایین ‫زنجیرهٔ غذایی بودی.
‫همم، حداقل تنها نبودم. ‫همه به مشکل خورده بودیم.
‫توی سیر کردن شکم خونواده هامون مشکل داشتیم، ‫توی حفظِ خونه‌مون مشکل داشتیم.
‫مشکل داشتیم ‫تا غرورمون رو حفظ کنیم.
‫کاری رو کردیم ‫که مکزیکی‌هاش توش حرف اول رو می‌زنن.
‫توی خودمون ریختیم، ‫و سعی کردیم سرمون رو بالا بگیریم،
‫حتی وقتی داشتیم غرق می‌شدیم.
‫بابا؟
‫خوابت نمی‌بره؟
‫مطمئنی نمی‌خوای بری خونه؟
‫نه رفیق. مطمئنم.
‫رفیق، تو دیوونه‌ای. ‫من که حاضر نیستم مجانی کار کنم.
‫خب، ‫اگه بخوان یکی شیفت کسی بایسته،
‫به کی زنگ می‌زنن؟
‫روح‌گیرها.
‫شوخی هم می‌کنی.
‫حالا صدات می‌زنن خل و چلی ‫که بلده هر کاری انجام بده.
‫فقط باید اینو بدونی، رفیق دیوونه، ‫که تغییر خیلی مهمه.
‫قدیمی‌ها رو برمی‌داری، ‫جدیدها رو می‌ذاری.
‫همه‌شون قدیمیه.
‫خب، محله رنگین پوست‌هاست، ‫با مزه‌های سفید پوست. حساب کتاب کن.
‫آخه کی مزهٔ کول رنچ می‌خوره؟
‫ببخشید.
‫اون زنه.
‫باید روی سهام‌داران تمرکز کنیم. ‫بودجه دست اون‌هاست.
‫نه، مدیرهای منطقه‌ای ‫به پارو نیاز دارن تا قایق رو برگردونن.
‫چی؟ یعنی میگی ‫سهام‌داران ارزش ندارن؟
‫اون‌ها دنبال جوابن. ‫این ویدیو بهشون جواب میده.
‫- همه‌چیز حول و محور سهام‌داران نیست. ‫- هی، هی، هی، هی، دوستان، دوستان.
‫به سهام‌داران یا ‫مدیران منطقه‌ای یا متن نیازی ندارم.
‫امروز می‌خوام از صمیم قلبم حرف بزنم.
‫باشه؟ ‫برای آدم‌هایی که اهمیت دارن.
‫میکروفون آماده‌ست.
‫آقایون.
‫- سه، دو، یک، بیاید شروع کنیم. ‫- خیلی‌خب، آمادهٔ فیلمبرداری.
‫خیلی‌خب، ‫برای ناهار امروز سرگرمی داریم
‫گارزا، هی! بیا کمک کن. ‫باید یه جایی بزنیم به برق.
‫خیلی‌خب.
‫آره، همینه.
‫خیلی‌خب. ‫از نمایش لذت ببرید.
‫رفیق. این چیه؟
‫مزخرفات شرکت. ‫مجبورم می‌کنن همیشه پخشش کنم.
‫نگاه کن. نگاه نکن. ‫واسم مهم نیست.
‫سلام. من راجر انریکو هستم، ‫رئیس فریتولی.
‫مطمئنم واستون سوال شده چرا ‫مستقیم با شما کارکنان صحبت می‌کنم.
‫تو، دوست من، ‫تو قلب و روح این شرکت هستی.
‫مشخص شد انریکو ‫بیشتر به آقای راجر شباهت داره تا سریال من آمریکایی.
‫دستگاه‌ها در حال کاره ‫و محصول تولید میشه.
‫دنیا، اقتصاد، کارخونه ‫داره دورهٔ سختی رو پشت‌سر می‌گذرونه.
‫می‌دونم احساس کردین.
‫ولی هر چالش، فرصتی‌ست.
‫و این فرصت توئه، ریچارد.
‫آره، تویی که جارو دست گرفتی. ‫کسی دیگه‌ای رو می‌بینی که داره نگاه می‌کنه؟
‫من؟ ‫من فقط نظافتچی‌ام.
‫خب؟ به دنیا نشون بده ‫یه نظافتچی قادر به انجام چه کاریه.
‫هر آدمی می‌تونه ‫تفاوتِ بین شکست و موفقیت باشه.
‫ریچارد، ازت می‌خوام ‫مثل یه مدیرعامل فکر کنی.
‫مثل یه مدیرعامل فکر کنم.
‫قیمت سهام در حال بالا رفتن است. ‫و در آینده‌ای نزدیک...
‫می‌بایست...
‫- بابا! ‫- صبر ندارم.
‫هی!
‫روزت چطور بود؟
‫- خوب بود. ‫- واقعا؟
‫هی. تو چه‌ت شده؟
‫بریم خونه.
‫نه، نه تا وقتی این فسقلی‌ها ‫رو سیاه و کبود نکردیم.
‫- هی! ‫- نه بابا، بریم خونه!
‫میشه اول ذرت بخریم؟
‫نه! چرا همیشه باید ‫مکزیکی‌بازی احمقانه دربیاریم؟
‫هی! معلومه تو چه‌ت شده؟
‫به من نگاه نکن. من عاشق ذرتم. ‫من عاشق لوبیام. عاشق برنجم. عاشق تاماله‌ام.
‫عصبانیه چون بچه‌ها مسخره‌اش می‌کنن ‫چون مکزیکی هستیم.
‫- پسر خفه شو! ‫- تو خفه شو!
‫- هی! بس کنید. ‫- هی!
‫ولم کن.
‫راسته؟
‫چند تا بچه اذیتت می‌کنن؟
‫ببین، چیزهایی زیادی هست ‫که ازش خجالت می‌کشیم.
‫ولی این‌که مکزیکی هستیم؟ ‫نه عزیزم، از این یکی نه.
‫تو خجالت می‌کشی.
‫نه، اصلا.
‫و می‌دونی چرا نمی‌خوان مکزیکی باشی؟
‫چون می‌دونن ابرقدرت توئه.
‫چون می‌دونن اگه به اصل و نسبت افتخار کنی، ‫نمی‌تونن جلوتو بگیرن.
‫نمی‌تونن کاری کنن که حس کنی ‫از اون‌ها کم‌تر و ناچیزتری.
‫چون نیستی، عزیزم.
‫می‌دونن این ابرقدرت... ‫این ابرقدرت از پا درشون میاره.
‫مثل... مثل سوپرمن.
‫من دیگه چهار ساله‌ام نیست، بابا.
‫تازه، مثل ما ‫سوپرمن رو مسخره نمی‌کنن.
‫بیا. بریم ذرت بخریم. ‫همین الان.
‫هی، هی، هی، هی، هی!
‫چی شده؟
‫می‌سوزه!
‫خب، نخور خنگول.
‫نه! دوستش دارم. ‫تندیش می‌چسبه.
‫دنبال یه جواب بودم.
‫یا دری که به رومون باز بشه.
‫و همین‌جا بود، درست کنارم.
‫از اول دورم بود.
‫- مامان! ‫- مامان!
‫- جود! ‫- مامان!
‫انریکو واسم ویدیو فرستاد!
‫شمع خاموش شد. درستش کردم، ‫و انریکو واسم فیلم فرستاد.
‫شمع من واسم فیلم فرستاد؟
‫آره!
‫لاکی عزیزم، چی شده؟
‫- نه، نه. حالش خوبه. درسته؟ ‫- چی؟
‫اون دیگه چهار ساله‌اش نیست. ‫تازه، درباره‌اش حرف زدیم.
‫داریم روی ابرقدرت‌مون کار می‌کنیم
‫مگه نه؟ خیلی‌خب. ‫برو چند تا کاسه بیار.
‫مامان! قراره چیپس فلفلی درست کنیم ‫و شغل همه رو نجات بدیم.
‫- به وقت و تو و دستور پخت نیاز داریم. ‫- باشه.
‫- اینو بریز تو کاسه. ‫- باشه.
‫بجنب.
‫و تا این‌کار رو می‌کنی، ریچ، ‫چطوری اجاره بدیم؟ ها؟
‫چطوری غذا بخریم؟ چطوری؟ ‫چطوری زنده بمونیم؟
‫مشکلی پیش نمیاد.
‫خدای من عزیزم. ‫دیگه نمی‌تونم.
‫- نه، نه، نه، نه، نه. هی، هی، هی. ‫- خدای من.
‫آروم باش.
‫نفس بکش.
‫سه...
‫- دو! ‫- دو!
‫یک. نفس بکش.
‫عزیزم...
‫واچو برات کار پیدا کرده.
‫یه کار تمام وقته.
‫چرا باهاش صحبت نمی‌کنی؟ ‫به خاطر من، خواهش می‌کنم.
‫بعدش من برات این کار رو می‌کنم.
‫باشه.
‫- هی! داری محصول رو می‌خوری؟ ‫- ببخشید.
‫کلارنس، باور کن. ‫پتانسیلش رو دارن.
‫فقط محصول رو می‌خوام که ازش نمونه بردارم.
‫فقط باید نوآوری داشته باشیم، یادته؟
‫می‌تونیم باهاشون هر چی دوریتو، فریتو و چی‌تو هست ‫بسازیم و
‫سفارش‌های بیشتر بگیریم. ‫سفارش بیشتر یعنی شیفت بیشتر.
‫پس چون سرایدار گفته، فریتولی قراره درستشون کنه؟
‫ببین، آقای انریکو گفت...
‫راجر انریکو؟ ‫منظورش به اون رتبه بالایی‌ها بود.
‫تو بالایی نیستی. منم نیستم. ‫رئیس‌ها اونجان.
‫وایسا، گاهی اوقات باید نشونشون بدیم ‫بوریتو چه ارزشی داره.
‫یعنی چی، پسر؟
‫یعنی ممکنه بی‌ارزش به نظر بیان، ولی مردم اگه ‫یه گاز بزنن، به ارزشش پی می‌برن.
‫یه نفر موقع استخدام تو ریسک کرد، نه؟ ‫حالا بالا سر دستگاه وامیسی.
‫اگه دوباره روت ریسک کنن، رئیس اینجا میشی.
‫- معلومه. ‫- چون بهش باور داری.
‫و منم به ایده خودم باور دارم.
‫و می‌دونم دیوونگیه، ولی دیگه چیکار میشه کرد؟
‫بیکار بشیم؟ گشنگی بکشیم؟
‫بد نمیگی.
‫هی، چیکار می‌کنی؟ ‫داری چی‌توزها رو می‌خوری؟
‫یه نقشه دارم، داداش.
‫داشتم با کلارنس صحبت می‌کردم. ‫قراره این کار رو بکنیم.
‫فقط سود جلومون بود، چیزی واسه از دست ‫دادن نداشتیم.
‫یه مشت چیپس رو تسمه نقاله داشتیم که آماده‌ی ‫دور ریخته شدن بودن.
‫ممنون داداش. خیلی خب.
‫نزدیک بود چی‌توزت رو جا بذاری.
‫هی.
‫دوریتوز، فریتوز، چی‌توز.
‫هی، زیاد امیدوار نشو. خب، خره؟
‫باز با این احمق‌ها داری می‌پری؟
‫تونی، بریم!
‫تو مراقب خانواده خودت باش. ‫منم مراقب خانواده خودم.
‫آره، تونی مجبور بود به زندگی خرید و فروش ‫مواد رو بندازه.
‫مامانش سرطان داشت،
‫و پول هزینه دکتر رو نداشت.
‫همه‌مون هر کاری از دستمون برمیومد واسه ‫مراقبت از خانواده‌هامون انجام می‌دادیم.
‫یه کار تمام وقته، عزیز.
‫خوبه. تمام وقت خوبه.
‫همونطور که کشیش مارکو گفت، بعد یک سال ‫ترفیع می‌گیری.
‫نه کشیش؟
‫دقیقاً.
‫- هی، پسرها، بیاین. ‫- آخ.
‫شاید حتی حقوقش هم بیشتر باشه.
‫ممکنه طی یک سال بشی مسئول بخش تعمیرات.
‫پس از سرایداری
‫میرم سر کار سرایداری؟
‫و به امید خدا، اگه زورم رو بزنم و شانس بیارم،
‫ممکنه رئیس سرایدارها بشم؟ ‫مدیر سرایدارها؟
‫پادشاه سرایدارها؟
‫نه، ممنون.
‫فکر کنم پیش فریتولی می‌مونم، یه آینده ‫درست و حسابی منتظرمه.
‫بهتره آدم سر کار مزخرفی باشه که باهاش آشناست ‫تا اونی که باهاش آشنا نیست، نه واچو؟
‫احمق بازی درنیار، رفیق. اونا نه بهت باور دارن، ‫نه بهت اهمیت میدن.
‫تو چی؟
‫هر دفعه فقط بلدی بگی چه آدم احمقی هستم.
‫که مفتم گرونه. ‫هیچ کاری ازم برنمیاد.
‫انتظار داری وقتی میگی خدا بهم باور داره، ‫بهت اعتماد کنم؟
‫چون خدا بهت باور داره.
‫به گفته‌ی انجیلِ واچو.
‫درست حرف بزن.
‫باید جلوی مهمونم بهم احترام بذاری...
‫بهت احترام بذارم؟
‫هی، گوش بده، کشیش.
‫مطمئنم نمی‌دونستی که کل زندگیم من رو ‫مثل سگ کتک می‌زد.
‫ولی برام مهم نیست. ‫چون پوستم کلفته.
‫می‌دونی چی رو اعصابه، بابا؟
‫صدات رو هر روز تو مغزم می‌شنوم.
‫و به دلایلی، این اون کتکیه که نمی‌تونم فراموش کنم.
‫من می‌خوام کمکت کنم.
‫- برو عقب. ‫- هی، عزیزم.
‫اینقدر اوضاع خرابه، که زنت بی‌خبر از تو ‫داره دنبال کمک می‌گرده.
‫دیگه بهت باور نداره.
‫- هی، هی، هی! ‫- چی؟
‫حق نداری از طرف من یا خدا صحبت کنی، واچو.
‫ریچارد، من رو باش. ‫من نگفتم بهت باور ندارم.
‫من می‌دونم ریچارد چه آدمیه و چه آدمی نیست.
‫تحصیلات نداره؟ باشه. ‫ولی باهوش‌ترین آدمیه که می‌شناسم.
‫اون همین الانش هم خدا رو می‌شناسه.
‫می‌خوای کسی رو نجات بدی؟ ‫خودت رو نجات بده.
‫وقتی تبدیل به یه پدر خوب شدی، ‫بیا پیشش.
‫بیا بریم، عزیزم. ‫یه کاری می‌کنیم فقط صدای من تو ذهنت باشه.
‫یالا بچه‌ها. بیاید بریم.
‫من نمی‌خوام برم.
‫بیا. بریم.
‫بریم بچه‌ها. سوار ماشین بشین.
‫هی. اگه می‌خوایم این سفیدپوست‌ها عرقشون ‫دربیاد، باید چیزهای توپی درست کنیم.
‫واسه بهترین بودن، باید بهترین وسایل رو گیر بیاری. ‫یعنی خوردنی‌های کشورت رو.
‫فلفل تند، فلفل تازه، فلفل گواجیلو، فلفل دلمه،
‫هر چی بگی خریدیم.
‫عزیزم، فلفل قرمز رو بردار.
‫- نمی‌تونم مامان. ‫- چرا می‌تونی، عزیزم. یالا.
‫جود، کدوم فلفل؟
‫همه‌شون، عزیزم.
‫هیچ فلفلی رو برنگردوندیم.
‫جود! هالوپینو یا سرانو؟
‫عزیزم! فلفل سبز پیدا کردم.
‫خب عزیزم. کدوم یکی رو می‌خوای امتحان کنی؟ ‫چی‌توز؟ فریتوز؟ دوریتوز؟ پاپ‌کورن؟
‫یه گروه تمرکز شخصی داشتم.
‫- دوریتو. ‫- ایول.
‫تنده!
‫تندیش خوبه یعنی؟
‫- نه! بده، بد. ‫- ولم کن.
‫- وای خدا... عزیزم. ‫- تنده.
‫اوه، آب!
‫یا خدا. شیطون هم این رو بخوره عرقش درمیاد.
‫وقتی داشتیم سعی می‌کردیم
‫هر چی مامان بزرگ‌هامون درباره فلفل یادمون داده بودن ‫رو به یاد بیاریم،
‫ظاهراً تو غرب میانه همه چی رو تند کرده بودن.
‫فرقشون با ما این بود که با بشر و سرنگ ‫امتحان می‌کردن.
‫وای، تنده.
‫تنده. تنده. تنده!
‫نمی‌دونم اونجا چه خبر بود.
‫ولی می‌دونستم که مواد اولیه ما از زمین میومدن. ‫از ریشه‌مون.
‫مالتودکسترین.
‫مونوسدیم گلوتامات.
‫دی‌سدیم اینوزینات.
فلفل توی خون من و جودی بود
باید کاسه رو بچرخونی
بیا، مزه اش کن
خب بگو ببینم چطور بود؟
خیسه - خیسه؟
فکر کنم باید بذاریمشون توی فر چون باید خشک باشن
واستا، نه، نه اینو بچش
فلفل چیلی -
‫بابا، تکونش بده. نمی‌چسبه.
‫باید مثل کارخونه بالا پایین بشه.
‫اگه کسی قرار بود این دستور پخت رو ‫رمزگشایی کنه، اون آدم ما بودیم: خانواده مونتانیز.
‫کل فلفل‌های همه مغازه‌های شهر رو امتحان کردیم.
‫تا بالاخره...
‫آخ! آخ! آخ! سوختم.
‫تندیش خوبه یا بد؟
‫خوبه.
‫اوه!
‫اوه، موفق شدیم!
‫اوه. آره!
‫معلومه!
‫من دارم کاری رو می‌کنم که شرکت بهم گفته.
‫چی شده؟
‫- اخراج، پسرم. اونم چند نفر. ‫- من فقط پیغام رسونم.
‫تونی کو؟ ناچو؟
‫واقعاً فکر می‌کنین می‌خوام مردم رو اخراج کنم؟
‫خیلی خب. هی، هی! بسه! ‫حرف دیگه‌ای ندارم، خب؟
‫برگردین سر کارتون.
‫- هی، لانی! ‫- یکی این نردبون رو برگردونه سر جاش.
‫لانی، وایسا. ‫هی، ببین. گوش بده.
‫من یه فکری دارم. که انریکو هم باید بشنوه.
‫یه لاین محصول جدیده. ‫چیپس فلفلی!
‫همه چی رو عوض می‌کنه. ‫دوریتوز، فریتوز و چی‌توز فلفلی.
‫چی چی؟
‫من الان دوباره چندتا آدمِ سختکوش رو اخراج کردم.
‫- آره... ‫- خیلی‌هاشون دوستتن،
‫اونوقت اومدی درباره طعم‌های جدید صحبت می‌کنی؟
‫ببین، اگه به انریکو زنگ بزنی...
‫اوه، می‌خوای زنگ بزنم انریکو؟
‫- آره. ‫- و بهش بگم،
‫«اوه، سرایدار ما که توالت می‌شوره، یه فکر بکر داره؟»
‫خودت می‌دونی من از پس کارهای بیشتری ‫برمیام، لانی.
‫اینجوری نیست، خب؟
‫چند سال طول می‌کشه محصولات جدید توسعه ‫پیدا کنن، ساختشون چند میلیون دلار پول می‌بره،
‫و کارگرهای اوباشی مثل تو نیستن که می‌سازنشون،
‫مطمئنم حتی بلد نیستی اوباش رو تلفظ کنی.
‫هی! واسه چی وایسادین حرف می‌زنین؟
‫هفت سالم که بود،
‫خانم‌های سفیدپوست میومدن مدرسه‌مون ‫بهمون خوندن یاد بدن.
‫ولی دوتا تریلر داشتیم. ‫یکی واسه سفیدپوست‌ها...
‫و یکی واسه بقیه، بچه‌های اسپانیایی.
‫چون می‌دونین، دوست داشتن ما رو از هم ‫جدا نگه دارن.
‫بعدش بچه‌ها از تریلر سفیدپوست‌ها میومدن بیرون،
‫و دستشون شیرینی بود.
‫خیلی دلم اون شیرینی‌ها رو می‌خواست.
‫یه روز رفتم تو اون صف.
‫بچه‌های سفیدپوست روم تف کردن، ‫هولم دادن،
‫و بهم می‌گفتن، «برگرد مکزیک!»
‫ولی برام مهم نبود. تو صف موندم.
‫وارد اون تریلر شدم.
‫و وقتی اومدم بیرون، ‫دستم شیرینی بود.
‫دفتر رئیس راجر انریکو.
‫اه، سلام.
‫اه، میشه با راجر انریکو صحبت کنم؟ ‫من ریچارد مونتانیز هستم.
‫از کدوم کشور تماس گرفتین، آقای مونتانیز؟
‫آمریکا.
‫خب، رئیس یه شرکت آمریکایی که نیستین،
‫چون اسم ایشون این نیست.
‫من تو کالیفرنیا کار می‌کنم.
‫هیچی نگو. اینجا نوشته «دریافت شده.»
‫اوه، شما نایب رئیس کالیفرنیا هستین.
‫نه، من...
‫- آره. بریم. ‫- توی کارخونه‌ی رانچو کوکامونگا کار می‌کنم.
‫خیلی خب، پس رئیس مدیر کارخونه هستین؟
‫نه. داخل کارخونه کار می‌کنم.
‫من...
‫متخصص تعمیرات هستم.
‫الو؟
‫ام، سرایدار؟ سرایدار هستین؟
‫خیلی خب، نه، قطع نکنین.
‫یه فکر انقلابی واسه فریتولی دارم.
‫فکری که کارخونه‌مون، شغل‌هامون،
‫و آدم‌های سختکوشی که دارن سعی می‌کنن جون ‫سالم به در ببرن رو نجات میده.
‫ببین، اگه آقای انریکو به مردمش که توی ‫شرایط سختی هستن اهمیت میده،
‫باید ایده من رو بشنوه.
‫یه لحظه گوشی.
‫سلام، ریچارد. من راجر هستم.
‫آقای انریکو...
‫ممنون که تماسم رو جواب دادین.
‫یه فکری دارم که باید بشنوین.
‫گوشم با توئه.
‫باشه قربان.
‫من یه مکزیکی هستم و به نژادم افتخار می‌کنم. ‫تعداد ما مکزیکی‌ها توی کشور زیاده،
‫و ما هم مثل بقیه روی خوراکی‌ها پول خرج می‌کنیم.
‫ما دوریتو می‌خوریم، ولی اول می‌زنیمشون توی سس تاپاتیو.
‫انگار هر چی بیشتر دهنمون رو بسوزونه، ‫بیشتر پاش پول دادیم.
‫منم فکر کردم، «چرا سس تند خودم رو نسازم؟»
‫سس تند خودت رو ساختی؟
‫بله. و خوشمزه‌ست.
‫میشه روی همه چی ریختش: ‫دوریتوز، فریتوز، پاپ‌کورن، چی‌توز.
‫و بهترین بخشش اینه که صد در صد مورد ‫تایید مکزیکی‌هاست.
‫خانواده‌م و همسایه‌هام ازش سیر نمیشن.
‫و آقای انریکو، یه نقشه براش دارم که برسه ‫یه مغازه‌ها و دست مردمم.
‫فکر کنم کارخونه‌مون رو نجات میده. ‫شغل‌هامون رو نجات میده.
‫شغل‌ها رو نجات میده؟
‫خیلی اعتماد به نفس داری، ریچارد.
‫بله، قربان. همونطور که توی اون ویدئو گفتین، ‫من مثل یه مدیرعامل فکر کردم.
‫ویدئوم رو دیدی؟
‫بله، قربان.
‫و سرایداری؟
‫توی بخش تعمیرات هستم، قربان.
‫ببینین، اگه موردی نیست، می‌خوام براتون یه ‫سری نمونه بفرستم، قربان.
‫ریچارد، من از خدامه.
‫خوشحال هم میشم.
‫ممنون، قربان.
‫- بعدی. ‫- برو، برو.
‫این چیه دوستان؟ ‫با پرواز فرست کلاس بره؟ در اولویته؟
‫یه لحظه.
‫باید دعا کنیم.
‫- جدی؟ ‫- آره.
‫یعنی خدا ما رو رسوند به اینجا، نه؟ ‫باید بذاریم خدا برسونتش خونه.
‫آره. باشه.
‫خدای عزیز، مسیح، قربان...
‫هر کی هستی.
‫گوش کن مرد. جفتمون می‌دونیم من... ‫تو زندگیم زیاد اشتباه کردم.
‫هوم، باند، اسلحه، مواد، ماشین دزدی، مواد دیگه.
‫پسر، کلی مواد تو کار بود.
‫می‌دونی، شاید زیاد هم آدم بدی نبودم، ‫فقط گمراه شده بودم.
‫ولی الان دارم کارهای خوب می‌کنم، پس...
‫چیکار می‌کنی داداش؟ ‫دست بجنبون دیگه.
‫هی! داره دعا می‌کنه، احمق! ‫بهش احترام بذار.
‫ادامه بده، عزیزم.
‫خدایا، خواهش می‌کنم من رو بابت گناهان ‫گذشته‌م ببخش و...
‫کل دعای خیرت رو بذار سر این جعبه.
‫آمین؟
‫آمین.
‫بفرمایید، قربان.
‫قرار بود اون رئیس ایتالیایی بدجور شوکه بشه.
‫یا خدا!
‫تنده! چه...
‫یا خدا!
‫پتی!
‫آب.
‫تعمیرات. ریچارد.
‫ریچارد، منم راجر.
‫راجر انریکو.
‫- هستی؟ ‫- بله، قربان.
‫گوش کن ریچارد، از فکر ابتکارت درنمیام.
‫و دارم میام رانچو کوکامونگا یه سر به ‫کارخونه بزنم.
‫نظرت چیه اونجا ببینمت
‫و درباره ایده‌ت صحبت کنی؟
‫تا حدود دو هفته دیگه.
‫- مشکلی نیست؟ ‫- نه، قربان. از خدامه.
‫خوبه. در تماس خواهیم بود.
‫ریچارد مونتانز کیه دیگه؟
‫و کی اجازه داده زنگ بزنه به راجر انریکو؟
‫زنگ بزن بهش!
‫خیلی خب، نمی‌شناسمش!
‫یعنی چی نمی‌شناسی؟
‫تو کارخونه‌ت کار می‌کنه. پیداش کن!
‫مونتانیز؟
‫مونتانیز!
‫وایسا همونجا!
‫- مثل اینکه گند زدم. ‫- شوخیت گرفته؟
‫سلسله مراتب رو زیر پا گذاشتم و مستقیم رفتم اون بالا.
‫هیچکس خوشحال نبود که یه بچه داره با ‫رئیس حرف میزنه.
‫- لانی، اونجوری نیست. ‫- اوه، قراره رنگ بزنی.
‫قراره هر چی دستگاه اینجاست تعمیر کنی.
‫هر ذره گرد و خاکی که هست رو تمیز می‌کنی
‫تا دیگه تخلف قانونی در کار نباشه.
‫موفق باشی!
‫آقای انریکو داره میاد درباره محصولم بشنوه.
‫آره، گوش دادنش که تموم شد و فهمید ‫ایده‌ت مزخرفه،
‫فکر می‌کنه، «هی، من بهت نیاز ندارم.»
‫بعد می‌فهمه نباید اینقدر ضرر بدیم،
‫و با بستن کارخونه ما شروع می‌کنه!
‫دعا کن معجزه بشه، مونتانیز.
‫چون هر جور این قضیه تموم بشه، ‫بیکار میشی.
‫نه!
‫همه‌مون بیکار میشیم! ‫به لطف ریچارد!
‫ممنون، ریچارد.
‫اوهوم.
‫عزیزم؟
‫چرا بیداری؟
‫باید یه راهی پیدا کنم انریکو نیاد.
‫- نیاد؟ ‫- اوهوم.
‫نخیر. نه، چی...
‫چیکار می‌کنی؟
‫آها. بیا. پاشو. پاشو. بیا!
‫به خودت نگاه کن.
‫ببین. این آقا رو می‌بینی؟
‫این خوشتیپ رو میگی؟ آره.
‫می‌بینی؟ یه مرد خوب رو می‌بینی؟
‫- ولم کن. ‫- یه مرد خاص؟
‫چون عزیزم من همچین چیزی می‌بینم.
‫یه آدم خفن.
‫یه مونتانیز.
‫اونا می‌ترسن.
‫از کارهایی که ممکنه براشون بکنی می‌ترسن.
‫می‌ترسن وقتی داشتن التماس کمک می‌کردن،
‫یه بچه فقیر مکزیکی اهل گواستی قهرمانشون بشه.
‫نمی‌دونن باید چیکار کنن.
‫عزیزم، می‌دونی این چند سال واسه چی دعا کردم؟
‫که بتونی استعدادت رو ببینی.
‫عزیزم، از استعدادت استفاده کن.
‫عالی باش!
‫انریکو قراره بیاد حرف‌های تو رو بشنوه.
‫نذار این احمق‌ها جلوت رو بگیرن.
‫من...
‫نمی‌دونم چطوری واسه فروش محصول ‫ارائه بدم.
‫خب، حدس بزن چی شد؟
‫ازش سر درمیاریم.
خب، حالا بیا بریم بخوابیم
میخواین از این دنیای بلبشو جون سالم به در ببرین؟
‫یه جودی واسه خودتون پیدا کنین.
‫پسر، تا دو هفته بعدش هر چی درباره ‫صنعت بود خوندم.
‫- خیلی خب، بسه. ‫- خیلی هوشمندانه‌ست.
‫- عزیزم، نه. ‫- اوه، عزیزم. بازار اسپانیایی.
‫- خوبه. ‫- کتاب خیلی خوبیه.
‫عالیه. نمی‌دونستم همچین چیزهایی... ‫وجود دارن.
‫بلد نیستی با کامپیوتر کار کنی، نه؟
‫- اینا اطلاعات آنلاین هستن... ‫- آره.
‫باید یاد بگیرم.
‫«ارائه راه حل برای چالش‌هایشان.»
‫وصل کردن دور نما به سود.
‫دور نما چیه؟
‫گرفتم!
‫نه، عزیزم، باید سرزنده باشی.
‫یعنی باگز بانی؟
‫نه، یعنی هیجان زده، سرحال، می‌دونی؟
‫«اسپانیایی‌ها سریع‌ترین بخش آمریکا در ‫زمینه‌ی پیشرفت هستند.»
‫می‌بینی، منم همین رو گفتم عزیزم. ‫ما آماده پیشرفتیم!
‫خیلی خب عزیزم. یالا. جذبشون کن.
‫باید یه چیزی تو مایه‌های «ما داریم ‫نادیده گرفته میشیم» بگم.
‫بگو، ولی از دیافراگمت و سینه‌ت، سرت رو بگیر بالا.
‫کنترل اتاق رو دستت بگیر.
‫بگو، «بازار اسپانیایی نباید نادیده گرفته بشه.»
‫بازار اسپانیایی نباید نادیده گرفته بشه.
‫خوبه، ولی با صدای خودت.
‫- عزیزم، ورساچه سه دلاری پیدا کردم. ‫- جدی؟
‫اوه، نه. ورماچه‌ست.
‫- خیلی خوشتیپ شدی. ‫- جدی؟
‫- حس عجیبی دارم. ‫- نه، خوشتیپ شدی.
‫تیپ زدی.
‫خیلی بهت میاد.
‫این شکلی.
‫تو بهترین آدمی هستی که می‌شناسم.
‫کی، من؟
‫من یه دختر پوست کلفتم که از خدا چیزهای ‫خوبی یاد گرفته.
‫نه، مطمئنم خدا از تو یه چیزهایی یاد گرفته.
‫دیوونه.
‫جود، من...
‫به خاطر تو اینجام.
‫می‌دونی دیگه؟
‫چی؟
‫تو نباشی، منم نیستم.
‫ممنون که بهم ایمان داری، ملکه من.
‫خب، ملکه‌ت کراوات بستن بلد نیست.
‫ولی یکی رو می‌شناسم که بلده.
‫- نه، ولم کن... ‫- عزیزم، می‌دونم.
‫می‌دونم.
‫ولی یه سره زنگ میزنه. ‫فکر نکنم دست برداره.
‫دوستت داره.
‫خوشتیپ شدی.
‫من برم یه گوچی قلابی پیدا کنم.
‫هر وقت به اندازه واچو رفتی دادگاه،
‫استادِ بستن کراوات میشی.
‫- می‌دونم حق ندارم همچین چیزی بهت بگم. ‫- دست بردار.
‫گوش کن.
‫بهت افتخار می‌کنم، پسرم.
‫و همیشه پشیمونم که توی تبدیل شدنت به ‫مردی که امروز هستی، نقش نداشتم.
‫همیشه.
‫حالا برو دلشون رو به دست بیار.
‫خوشتیپ شدی، پسرم.
‫تعداد اسپانیایی‌ها توی آمریکا از...
‫تعداد اسپانیایی‌ها توی آمریکا از
‫تعداد...
‫بیا بیرون. وقتشه.
‫باشه.
‫و یه فهرست ساختم که بهش میگیم، ‫«کنترل کیفیت» یا ک‌ک.
‫می‌تونین بهش بگین ک کیفیت. ‫هر دوش میشه.
‫و به خاطر هر بیست دقیقه کنترل کیفیته
‫که اینهمه سال محصولاتمون تعطیل نشدن.
‫برخلاف بیکرزفیلد.
‫- که اینطور. ‫- اگه اجازه بدین،
‫دلم می‌خواد نشونتون بدم کولت چطوری درست میشه.
‫آقای میسون، من می‌دونم کولت چطوری ساخته میشه.
‫زیاد وقت ندارم، واسه همین...
‫ریچارد کو؟ ‫می‌خوام باهاش صحبت کنم.
‫باشه. ریچارد!
‫من اینجام!
‫ریچارد مونتانیز معروف.
‫مشتاق دیدار، ریچارد.
‫حاضری؟
‫البته. من از اول آماده بودم.
‫خیلی خب.
‫جودی میگه این بخشش رو خیلی گنده می‌کنم.
‫گمونم اینطوری پیش رفت.
‫من اینجام! اینجام!
‫- ببخشید. ‫- بپا.
‫- پام رو له کردی! ‫- شرمنده. ببخشید رفقا.
‫باید بیام جلو. خیلی ممنون.
‫مشتاق دیدار.
‫حاضری، ریچارد؟
‫- بله، قربان. ‫- بزن بریم.
‫هر وقت آماده بودی شروع کن، ریچارد.
‫«افزایش تعداد مردم لاتین در آمریکا
‫نشون دهنده‌ی بازار دست نخورده‌ی عمده فریتولیه.
‫می‌دونستین تعداد لاتین‌های آمریکا از استرالیا بیشتره؟»
‫البته.
‫نه.
‫نه، منظورم...
‫می‌دونستین تعداد لاتین‌های آمریکا
‫از تعداد استرالیایی‌های استرالیا بیشتره؟
‫هوم. خیلی خب. که اینطور.
‫مطمئنم تعداد مکزیکی‌های این اتاق از ‫کل استرالیا بیشتره.
‫کلارنس، میشه چراغ رو روشن کنی؟
‫گوش کنین آقایون، ناراحت نشین‌ها...
‫ولی قفسه‌های فروش ما حوصله سر برن.
‫مردم، مردم من از همون طعم‌های قدیمی خسته شدن.
‫می‌دونین، من با ادویه‌های زیادی بزرگ شدم،
‫و از بچگیم هر چی خریدم، دنبال اون طعم بودم.
‫یه غذایی می‌خوام که طعم خونه بده.
‫این خودشه.
‫هر چی باهاش بزرگ شدم توی یه بسته.
‫چیپس فلفلی.
‫و اگه می‌خواین تولیدش کنین، می‌بینین یه بازاری داره
‫که هیچکس دیگه‌ای بهش توجه نمی‌کنه.
‫ما، مردم.
‫سهم بازار چی؟ ‫بازده محصولت چقدره؟
‫- طبق گفته خودت. ‫- ام...
‫سهام بازار چیه؟
‫توی کتاب نبود.
‫شاید بود. تعداد کتاب‌ها خیلی زیاد بود.
‫ام...
‫اینقدر.
‫اینقدر سهام بازار.
‫می‌دونین چیه؟
‫من نمی‌دونم سهام بازار چیه
‫چون با کت و شلوار توی دفتر شرکتیم نمی‌شینم.
‫من با مردم اینجام،
‫و این رو درباره‌شون می‌دونم.
‫این مردم توی قفسه‌های فروشگاه، دنبال خودشون می‌گردن.
‫می‌خوان بدونن غذایی که توی خونه‌شون می‌خورن ‫برای شما هم باارزشه.
‫که ما مهمیم.
‫می‌خوام وقتی یکی از محصولاتمون رو برمی‌دارم، ‫بدونم که مهمم.
‫برای شما، این شرکت، دنیا.
‫پس این سس فلفلی رو بریزین توی دوریتو، ‫فریتو، پاپ‌کورن، هر چی.
‫چون در نهایت، مهم حسیه که ما به مردم میدیم.
‫اگه می‌دونستیم یه محصولی مخصوص ما هست،
‫میگیم، «هر چی پول دارم برای تو، پدرسگ»
‫اوف؛ آخرش یه ذره جوگیر شدم ولی...
‫آقایون...
‫می‌دونستین می‌تونیم اینقدر بیشتر سهام بازار بگیریم؟
‫می‌دونستین؟
‫ممنون، ریچارد.
‫باعث شدی به خیلی چیزها فکر کنیم.
‫قربان، من...
‫باز نمودار دارم که نشونتون بدم.
‫قربان، آراند‌دی همین الانش هم توی غرب میانه ‫یه محصول فلفلی داره،
‫و طعمش هم خوبه.
‫خوبه؟ من یه چیز بیشتر می‌خوام، جیمز.
‫به مک‌کورمیک بگو ادویه‌های فلفلی رو ‫بفرسته اینجا.
‫حس خوبی به این مرد دارم.
‫شاید ندونه گرایشات بازار چی هستن،
‫ولی مردم رو می‌شناسه، منم پولم رو سر ‫مردم خرج می‌کنم.
‫ببینیم چیکار می‌تونه بکنه.
‫قربان، منابع مورد نیاز برای این تغییر...
‫جیمز، مثل اینکه کار داری.
‫بریم تور رو تموم کنیم؟
‫اومد، عزیزم! برو!
‫- بابا! ‫- سلام!
‫- چطور بود؟ ‫- عالی.
‫- درباره من براشون تعریف کردی؟ ‫- معلومه.
‫انریکو می‌خواست با پنج هزار بسته ‫بازار رو بسنجه.
‫چند ماه بعدی رو خوب یادم نیست.
‫موفق شدم، پسر. فرصتم گیرم اومد.
‫خب، دست پخت جودی نیست، ولی خوبه.
‫اولین محصول.
‫کارت خوب بود.
‫من آدمی بود که ابتکار عمل داشتم، ‫و این محصول، شاهکارم بود.
‫جودی این اصطلاح رو یادم داد.
‫همونطور که فکر می‌کردم، محصول فروش نمیره، ‫پس از بازار درش میاریم.
‫خیلی وقت نیست وارد بازار شدن.
‫آقای مونتانیز، محصول فروش نمیره.
‫به همین سادگی.
‫آقای فینلی، می‌خواستم بدونم تا الان ‫چندتا فروختیم؟
‫اطلاعاتش دستم نیست.
‫ولی دیگه نمی‌تونیم روی استراتژی‌های ‫ریچارد سرمایه گذاری کنیم.
‫کدوم استراتژی؟
‫نذاشتین کاری بکنم که!
‫اصلاً کل شهرهای لاتین رو هدف گرفتین؟
‫ما همه جا هستیم! ‫پاکویما. مونته بلو.
‫البته، آقای مونتانیز.
‫و هیچکس توی بازار لاتین شما ازش نمی‌خره.
‫قربان، آقای فینلی، میشه یه هفته دیگه ‫فرصت بدین؟
‫همین.
‫هی! چیه؟ چی شد؟
‫محصول رو نمی‌ذارن واسه فروش.
‫دارن گند میزنن بهش. ‫کارخونه رو می‌خوان ببندن.
‫من فکر کرده بودم کی هستم؟
‫هیچکس.
‫وانمود کردن به اینکه می‌تونم کاری بکنم احمقانه بود.
‫وایسا.
‫فهمیدی محصول فروش نمیره،
‫بعد تصمیم گرفتی احمقی هستی که از پس ‫هیچ کاری برنمیای؟
‫به قدم بعدیت فکر کن.
‫کدوم قدم بعدی؟
‫آدم‌هایی مثل ما قدم بعدی ندارن.
‫اگه داشتیم، تو خیلی وقت پیش این کار رو ‫گیر آورده بودی.
‫خیلی خب.
‫اشتباه نمیگی.
‫ولی اجازه دادم این قضیه بذاره من بهترین ‫کارمند اینجا نباشم؟
‫اینجا جلوت رو گرفت
‫که جرئت نکنی به راجر انریکو زنگ بزنی؟
‫آره، ولی آبروی خودم رو بردم.
‫بی‌آبرویی که تا حالا جلوت رو نگرفته.
‫سوال بپرس. ‫از من که هزارتا پرسیدی.
‫ببین، آدمی که من ده سال پیش باهاش آشنا ‫شدم، تردید نمی‌کرد.
‫حاضر بود هر جور شده کارش رو انجام بده.
‫نمی‌خوام بیست سال دیگه که بهت نگاه کردم
‫ببینم هنوز تو این آشغالدونی گیر کردی.
‫یه فکری بکن!
عزیزم، خب نمیشه به انریکو زنگ بزنی؟
زنگ زدن به انریکو بود که منو توی هچل انداخت
‫کلارنس راست میگه.
‫باید یه فکری بکنم.
‫- بابا. ‫- چی شده عزیزم؟
‫ترسید.
‫اوه، نیاز نیست بترسی.
‫برق رفته.
‫تازه، بابایی حواسش به همه چی هست.
‫فکر کنم می‌دونم چرا فروش نمیرن.
‫- منظورت چیه؟ ‫- چی‌توز.
‫به کسی نگفتن اینا اصلاً وجود دارن.
‫تبلیغی براش نشده، ولی برای همه چی تبلیغ هست.
‫واسه کوکی کریسپ، سگا، ولی واسه چی‌توز فلفلی نه.
‫من که هیچی ندیدم.
‫هوم.
‫وایسین.
‫بیاین یه تبلیغ بخریم.
‫می‌دونم زیاد نیست، ولی یه شروعه.
‫این بچه پررو داشت پول نهارش،
‫پول خرجیش و هر چی داشت رو بهم می‌داد.
‫و من قرار نبود قبولش کنم.
‫خیلی خب.
‫ولی می‌خواستم از ایده‌ش استفاده کنم.
‫هی! شغلت رو بهت پس میدم، داداش!
‫ولی به کمکت نیاز دارم.
‫سرم شلوغه، داداش.
‫از این طرف، خانم رومرو.
‫یه فکری دارم، ولی ازتون می‌خوام کاری رو انجام بدین ‫که توش واردین.
‫جدی؟ چی؟
‫یه کوچولو بازاریابی چریکی.
‫پسر، این احمق‌ها مدرک تجارت نداشتن،
‫ولی به همه می‌تونستن همه چی بفروشن.
‫می‌تونستن روزانه صدتا محصول بفروشن.
‫می‌دونستن چطوری باید یه محصول رو بفروشن.
‫هی، بیاین اینجا!
‫دوستان، بیاین اینجا! ‫بیاین نزدیک! بیاین!
‫بیاین!
‫- هی، گوش بدین! ‫- هکتور! الخاندرو!
‫جینو!
‫بیاین دوستان.
‫- تور موی قشنگی داری. محکمه. ‫- بیاین!
‫یه حرفی واسه گفتن دارم! ‫همه باید بشنون!
‫مونتانیز.
‫این کارت امن یا بهداشتی نیست. ‫بیا پایین.
‫برو عقب. امروز نه، خب، لانی؟
‫امروز نه.
‫باشه، خودم داشتم می‌رفتم عقب.
‫شرکت داره محصول رو نابود می‌کنه.
‫- چی؟ ‫- ای بابا.
‫نه. می‌دونم! می‌دونم!
‫ولی به خاطر این نیست که مردم محصول ‫رو دوست ندارن.
‫اگه مردم می‌دونستن همچین محصولی ‫وجود داره، حسابی فروش می‌کرد.
‫آره، می‌تونیم بذاریم ناپدید شه.
‫می‌تونیم بذاریم کارخونه بسته بشه...
‫یا خودمون رو جمع کنیم و نشونشون بدیم ‫چند مرده حلاجیم.
‫من مدرک کارخونه ندارم.
‫هیچکدوممون نداریم.
‫بهش نیاز نداریم،
‫چون آدم‌هایی مثل ما،
‫کسایی مثل من و شما،
‫چرخ کارخونه رو می‌چرخونیم.
‫اگه ما نباشیم، اینا وجود ندارن.
‫بیاید نشونشون بدیم نمی‌تونن ما رو له کنن.
‫خفه شو، مونتانیز! ‫می‌خوای یه کاری کنی اخراج شیم؟
‫هی! بذار حرفش رو بزنه.
‫بگو، داداش.
‫نمی‌خوام کاری کنم اخراج شین.
‫دارم ازتون می‌خوام کارتون رو نجات بدین.
‫وگرنه کارمون تمومه.
‫و فقط اسم مونتانیز روی این محصول نیست.
‫اسم رومرو روشه.
‫- مورالز. ‫- هی.
‫بیکر.
‫- گوش کنین. ‫- و کارسون.
‫انریکو فکر می‌کنه ماییم که این شرکت ‫رو خاص کردیم.
‫می‌تونیم بشینیم و دست رو دست بذاریم...
‫یا پاشیم و بترکونیم.
‫چی می‌خوای، مونتانیز؟
‫می‌خوام کل محصولاتی که فروش نرفتن ‫توی ماشین بار زده بشن.
‫هر کی وقت داشت،
‫قبل یا بعد شیفتتون، هر وقت.
‫خودمون پخششون می‌کنیم. ‫به دست مردممون می‌رسونیمش.
‫شنیدین که چی گفت!
‫پاشین، صف بکشین، و محصول رو بار بزنین. ‫یالا!
‫- بیاید بار بزنیم! ‫- یالا.
‫هی، هکتور، کامیون رو بیار! بریم!
‫بگیرش.
‫یه جعبه بردارین!
‫دوستان، بیاین! ‫می‌خوایم کل ماشین‌ها رو بار بزنیم!
‫از اون سمت برین.
‫بریم! بریم!
‫جعبه رو بنداز. یکی دیگه بردار.
‫- خوب جاشون بدین، رفقا. ‫- یالا.
‫جعبه رو بذار.
‫- برو یکی دیگه بیار. ‫- بیشتر جعبه بیارین اینجا!
‫اجازه هست؟
‫واو.
‫ممنون، عزیزم.
‫چه خبر؟
‫- سلام، مامان. ‫- سلام، میشه یکی بدین؟
‫اینم یکی دیگه. ‫به خانواده هم بگین.
‫چی‌توز! بگیرین! ‫چی‌توز بگیرین!
‫- هی، پسرم اینا رو درست کرده‌ها. ‫- حتماً خیلی بهش افتخار می‌کنی، نه؟
‫آره، به رفقات هم خبر بده.
‫- عاشقشون میشین! ‫- چی‌توز فلفلی بگیرین!
‫هی! چی‌توز فلفلی!
‫آبجی بزرگه.
‫بقالی.
‫- نوش جان. ‫- داداش، این رو!
فرق دارن، فلفلی ان
‫رفقا! بیاین اینجا! ‫بیاین! چی‌توز فلفلی.
‫- رفقا، هی. وایسین. چی‌توز فلفلی. ‫- چی‌توز فلفلی. بیاین اینجا.
‫- بیا! بگیر! ‫- ممنون، کوچولو.
‫ممنون.
‫- هی، رفقا. اینا رو امتحان کنین. ‫- ببخشید.
‫خیلی خوشمزه‌ن. امتحانشون کنین.
‫هی. خودمون درستشون کردیم. ‫چی‌توز با سس فلفل هستن. باید امتحانشون کنین.
‫- جدی؟ ‫- آره، حرف ندارن.
‫- بچه‌هاتون عاشقشون میشن. ‫- ممنون.
‫بیا! برو واسه رفقات تعریف کن.
‫هی! وایسین. وایسین. وایسین.
‫هی، یه چیزی آوردیم امتحان کنین، ‫ولی بعدی رو باید بخرین، خب؟
‫چی گفته بودم؟
‫گفتم نفری یه بسته.
‫نفری یکی. نمی‌خوام محصول رو تلف کنیم.
‫- بذار لذتشون رو ببرن. چیه مگه؟ ‫- بگو برگردن.
‫اینجاست!
‫هی، مراقب باشین!
‫خیلی دوست دارن.
‫تازگی عاشقشون شدم.
‫خیلی خوشمزه‌ن.
‫چی هستن؟
‫چی‌توز فلفلی.
‫خیلی تندن.
‫میشه یه بسته به منم بدین؟
‫شاید اینطوری به نظر میومده که چندتا مکزیکی ‫خیابون رو گرفته بودن
‫محصول بفروشن، ولی حقیقت اینه که،
‫حتی قبل اینکه بفهمیم بازار اسپانیایی چیه، داشتیم ‫راهش می‌انداختیم.
‫خیلی خب!
‫انریکو جواب می‌خواست.
‫«چطوری می‌خوای توضیح بدی، احمق؟
‫چطوری علاقه‌ی مردم به چی‌توز فلفلی ‫از علاقه تو به زنت بیشتره؟»
‫فینلی داشت خودش رو خراب می‌کرد، ‫گفت،
‫«نمی‌فهمم منظورت رو، داداش.
‫من تا حالا اسم این آشغال رو نشنیدم.»
‫ولی آل‌کری حرف تو گوشش نمی‌رفت، ‫قلدر بازی درآورد،
‫«نه بابا، آقا پسر؟
‫هی، پتی، این احمق چقدر رو محصول ‫سرمایه گذاری کرد؟»
‫پسر، حتی اعصاب پتی هم خرد شده بود.
‫هیچی، یه قرون هم پول خرج نکرد.
‫بعد انریکو حالشون رو سر جاشون آورد.
‫«دیگه قرار نیست یدونه چی‌توز هم تو زندگیت بخوری.
‫حالیت شد، رفیق؟»
‫نه بابا، شوخی می‌کنم. اینجوری نشد.
‫فکر می‌کنین این احمق‌ها اینقدر جربزه دارن؟ ‫عمراً.
‫این آخرین گزارش فروش چی‌توز تند و آتشینه.
‫وای، فینلی. ‫چقدر روش سرمایه گذاری کرده بودی؟
‫- چطور؟ ‫- چون فروششون توی کالیفرنیای جنوبی عالی بوده.
‫هوم. اشتباه شده.
‫ببینین قربان، ما چرا هنوز داریم رو ایده‌های
‫مریض این سرایدار وقت تلف می‌کنیم؟
‫هنوز فکر می‌کنی من رو یه سرایدار سرمایه گذاری کردم؟
‫فینلی، دست بردار.
‫من روی یه رویا سرمایه گذاری کردم.
‫آینده واسه بازار اسپانیاییه، ‫و این مرد ما رو مستقیم می‌بره به سمتش.
‫بهتره همراهمون شی، رفیق.
‫دونات خریدم.
‫البته که خریدی، لاغرمردنی.
‫هوم.
‫تعمیرات، می‌تونم کمکتون کنم؟
‫ریچارد؟ راجر انریکو هستم.
‫سلام، قربان.
‫چندتا بسته دیگه می‌خوایم.
‫اوه... بله... باشه.
‫چشم، قربان. چندتا؟ پنج هزارتا؟
‫نه، ریچارد. پنج میلیون.
‫پنج میلیون بسته می‌خوایم.
‫شوخی که نمی‌کنین؟
‫نه، ریچارد.
‫چشم، قربان. الساعه، قربان.
‫ممنون.
‫ایول!
‫کل خطوط تولید شروع کنن.
‫کل خطوط تولید شروع کنن!
‫[شش ماه بعد]
‫اوضاع کارخونه بالاخره برگشت به حالت عادیش.
‫همه برگشتیم سر شیفت‌هامون.
‫هی!
‫- زنگ زدن؟ ‫- آره.
‫خب؟
‫داری به مدیر کارخونه‌ی جدیدِ بیکرزفیلد نگاه می‌کنی.
‫- اوه! ‫- آره!
‫ایول! پسر، باید رئیس کارخونه می‌کردنت، داداش.
‫خب، بد نمیگی.
‫درباره من حرفی نزدن؟
‫ولی میزنن.
‫میزنن.
‫حالا می‌بینی.
‫هی، مونتانیز. ‫برو اتاق سی طبقه شش.
‫باید سریع تمیز بشه.
‫راستش، نه.
‫تا واسه کار ماشین سازی نرم سر مصاحبه، ‫کار نمی‌کنم.
‫ببین، الان شیفتی.
‫کارت رو بکن ببینم چه کاری از دستم برمیاد. ‫خواهش می‌کنم.
‫اه، سلام ریچارد.
‫آقای انریکو، اینجا چیکار می‌کنین؟
‫اه، واسه همایش اومده بودم شهر. ‫قضیه تو رو براشون تعریف کردم.
‫عاشقش شدن.
‫البته کل جزئیاتش رو توضیح دادم...
‫چون داستانیه که خوب می‌شناسم، ریچارد.
‫می‌دونی، وقتی هنوز یه بچه دماغوی ایتالیایی بودم
‫تو معادن شهر کوچیک چیزهولمِ مینه‌سوتا می‌گشتم،
‫و رویاهام از سر اون شهر زیاد بودن.
‫ریچارد، موضوع اینه که،
‫نمیشه جلوی آینده نگرها رو گرفت.
‫و یه آدم باهوش سعی نمی‌کنه جلوشون رو بگیره.
‫اصلاً آدم‌های باهوش‌تر روی اون آینده‌نگری ‫سرمایه گذاری می‌کنن.
‫به نظرم فکر خوبیه...
‫که روی آینده‌نگری تو سرمایه گذاری کنم.
‫- من نمی‌فهمم. ‫- نظرت چیه؟
‫می‌خوای بهمون ملحق بشی؟
‫و نقشه‌های بزرگی که واسه بازاریابی مردمت داری ‫رو نشونمون بدی؟
‫ام.
‫خیلی زور زدم که فامیلیت رو درست بنویسن.
‫واو، من...
‫خدایی؟
‫ریچی!
‫واو. بزن بریم، ریچی!
‫باریکلا رفیق! دم شرقی‌ها گرم!
‫هوات رو دارم!
‫این بخش... بالاخره به واقعیت پیوست.
ریچاد مونتانز رئیس بخش بازاریابی چندفرهنگی
‫سلام، و ممنون که به فروشگاه تارگت زنگ زدین.
‫جودی هستم. کمکی از دستم برمیاد؟
‫هی، جود. منم.
‫هی، عزیزم. چه خبر؟
‫بازم کراوات لازم داریم.
‫وای خدا.
‫خیلی بهت افتخار می‌کنم.
‫خب، می‌دونین، توی این دنیا چیزی به اسم ‫یه سرایدار ساده بودن وجود نداره.
‫چیزی به اسم یه پیشخدمت ساده بودن نداریم.
‫چیزی به اسم یه پادوی ساده بودن نداریم.
‫خیلی ممنون.
‫چیزی به اسم یه نوکر ساده بودن نداریم.
‫چیزی به اسم یه باغبون، مکانیک، خدمتکار ساده ‫بودن نداریم.
‫چون همه ما نویسنده داستان خودمون هستیم. ‫ما سرنوشت خودمون رو می‌سازیم.
‫- ممنون، داداش. ‫- ممنون.
‫و فکر کردین قرار بود بذارم یکی دیگه سرنوشت ‫من رو بدزده؟
‫نه. عمراً.
‫ریچارد که به عنوان پدرخوانده بازاریابی لاتین شناخته می‌شود، ‫تبدیل به یکی از مدیران برتر پپسیکو، فریتولی شد.
‫هوشمندی ریچارد منجر به راه افتادن ‫صنعتی از محصولات فلفلی شد.
‫چی‌توز تند و آتشین یک برند میلیارد دلاری است.
‫در سال ۲۰۱۹، بعد از چهل و دو سال ابتکار و ‫مدیریت، بازنشسته شد.
‫ریچارد و جودی سه پسر بزرگ کردند. ‫بیشتر از چهل و هشت سال است که با هم هستند.
‫جودی هیچوقت تنهایش نگذاشت.
جديدترين اخبار فيلم و سريال در کانال تلگرام و پیج اینستاگرام ما : .:: @ZedMoviecom ::. .:: @MiraMovieSite ::.